11. Hukuk Dairesi 2020/5513 E. , 2021/5960 K. MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ VEKİLİ : AV. ... TÜRK MİLLETİ ADINA Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 04.02.2020 tarih ve 2019/398-2020/59 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya i…
**11. Hukuk Dairesi 2020/5513 E. , 2021/5960 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ VEKİLİ : AV. ... TÜRK MİLLETİ ADINA Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 04.02.2020 tarih ve 2019/398-2020/59 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkilinin uluslararası karayolu eşya taşımacılığı ve genel antrepo işletmeciliği yaptığını, davalının yaklaşık 2 yıl önce yurtdışından getirdiği tırları müvekkilinin tır garajına bıraktığını, müvekkilinin çeşitli aralıklarla garaj bedeli olarak davalıya faturalar kestiğini, buna ilişkin olarak davalı aleyhine İstanbul 32. İcra Müdürlüğünün 2011/4390 Esas sayılı dosyası ile başlatılan takibin taraflar arasındaki anlaşma neticesinde feragatle sonuçlandığını, ancak tırların bulundukları yerden alınmadığını, garaj bedellerinin tahsili için İstanbul 23. İcra Müdürlüğünün 2012/19940 Esas sayılı dosyası başlatılan takibin davalının itirazı üzerine durduğunu ileri sürerek itirazın iptaline ve davalı aleyhine %20 oranında icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, tırların müvekkili tarafından davacının garajına bırakılmadığını, bu tırların davacının sorumluluğunda olup davacı tarafından kiralandığını, tırların sadece müvekkilinin mallarını taşıdığını, müvekkili tarafından davacıya hiçbir zaman garaj ücreti ödenmediğini, davacının aynı taleple daha önce başlattığı İstanbul 32. İcra Müdürlüğünün 2011/4390 sayılı takipten feragat ettiğini, feragatnamede talep hakkını saklı tutmadığını, taraflar arasındaki 08.09.2011 tarihli Sulh ve İbra Protokolünde dava konusu tırların davalının sorumluluğunda olduğuna dair bir hüküm bulunmadığını savunarak davanın reddini ve davacı aleyhine %20 tazminata hükmedilmesini istemiştir. Mahkemece, kapatılan Yargıtay 19. Hukuk Dairesinin bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre; davacının şirket kaşesi ve yetkilisinin imzasını taşıyan 08.09.2011 tarihli “Feragatname ile ibraname” başlıklı belgede, dava dışı Beyoğlu 1. İcra Müdürlüğü’nün 2011/4390 sayılı dosyası kapsamındaki alacakların tümünden ferileriyle birlikte feragat edildiği gibi ayrıca “geçmişten bugüne kadar olan cari hesap alacakları ile birlikte tüm alacaklardan gayrikabili rücu olarak feragat edildiği ve davalı şirketin ibra edilmiş olduğu” anlaşılmış, 08.09.2011 tarihine kadar gerçekleşmiş olan tüm alacaklardan davacı tarafından feragat edildiği ve bunun sonucunda davalının o tarihe kadar olan borçlardan ibra edildiğinin kabulü ile davaya konu icra takibi açısından ancak 08/09/2011 tarihinden sonraki günler bakımından yedieminlik ücretinin istenebileceği gözetilerek aldırılan bilirkişi raporunda 08.09.2011 tarihinden sonraki günler için hesap edilen 50.850 TL tutarında davacının alacaklı olduğu, davacı tarafından gönderilen 08/02/2012 tarihli ihtarnamede muhataptan talep edilen tutarın belirtilmediğinden davalıyı temerrüde düşürecek nitelikte olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile İstanbul 23. İcra Dairesi'nin 2012/19940 esas sayılı takibine davalının yaptığı itirazın kısmen iptali ile, takibin 50.850 TL asıl alacak üzerinden devamına, asıl alacağa takip tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesine, işlemiş faiz talebinin ve fazlaya dair talebin reddine, asıl alacağın %20'si oranından icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davalı tarafın kötüniyet tazminat talebinin reddine karar verilmiştir. Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2.550,77 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 4,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 11/10/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.