17. Ceza Dairesi 2015/13443 E. , 2016/5140 K. MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, d…
**17. Ceza Dairesi 2015/13443 E. , 2016/5140 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; TCK’nın “Malın değerinin az olması” madde başlığı altındaki 145. maddesinde, “Hırsızlık suçunun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı nedeniyle, verilecek cezada indirim yapılabileceği gibi, suçun işleniş şekli ve özellikleri de göz önünde bulundurularak, ceza vermekten de vazgeçilebilir.” denilmektedir. Maddenin metnindeki tatbik mecburiyeti içermeyen “yapılabileceği gibi” ve ”vazgeçilebilir” sözcükleri hâkime tanınan takdir hakkını ortaya koymaktadır. Maddenin gerekçesinde de “Madde metninde, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı nedeniyle cezadan indirim yapılması veya ceza vermekten sarfınazar edilmesi konusunda hâkime takdir yetkisi tanınmıştır.” denilmektedir. Dolayısıyla maddenin içeriğinden kolayca anlaşıldığı gibi, suç konusu eşyanın değerinin çok fazla olmaması, o durumun sanığın lehine TCK’nın 145. maddesinin mutlaka uygulanmasını gerektirmez. Öncelikle hatırlamakta yarar var ki 5237 sayılı TCK’nın 145. maddesi 765 sayılı TCK’nın 522. maddesine karşılık olarak kabul edilmemiştir. Yine yürürlükteki TCK’nın 145. maddesinin hırsızlık suçunda daha az ceza gerektiren veya ceza verilmemesine yol açan nitelikte bir hâl olduğu dikkate alınmalıdır. Dolayısıyla suçun konusu, bu madde kapsamında ele alınırken suçla ilgili maddi ve manevi unsurlar belirleyici konuma sahiptir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 13.11.2007 tarih, 210 Esas ve 234 Karar 15.12.2009 tarih, 242 Esas ve 291 Karar 30.03.2010 tarih, 17 Esas ve 65 Karar sayılı kararları ile yürürlükte bulunan mevzuat hükümleri uyarınca “malın değerin azlığı hükmü” ihlâl edilen hukukî değerden failin kastından, amacından, fiilinden ve fiil karşılığında umduğu neticeden, mağdurun zararından ve suçun işleniş şekli ile özelliklerinden bağımsız olarak, peşinen ve mutlak şekilde kazanılmış bir hak değildir. Açıkça görülüyor ki “suçun işleniş şekli ve özellikleri” hem ceza vermekten vazgeçilmesinde hem de cezada indirim yapılmasında gözetilmesi zorunlu bir husustur. Dosya kapsamından, sanığın, 11.4.2012 günü müştekinin sorumlusu olduğu mağazaya hırsızlık amacıyla gelerek, 4-5 adet çocuk tişörtünü kapıdan çıkarmak istediği sırada alarm ötmesi üzerine yakalandığı, sanığın aşamalarda samimi itirafta bulunarak, 2011 yılı Kasım ayında da bu mağazadan 69,00 TL değerinde mont çaldığını söylediği, incelemeye konu suçun işleniş şekli ve özellikleri gözetilmeden, “sanığın geçim sıkıntısı içinde olduğu ve suça konu tişörtleri çocukları için çaldığı” gerekçe kılınarak, TCK'nın 145. maddesine sevk amacının dışında yorumlar getirilmek suretiyle, sanığın kendi ikrarına göre 2011 yılı Kasım ayında gerçekleşen hırsızlık eylemi bakımından her hangi bir değerlendirme de yapılmaksızın atılı suçtan mahkumiyeti yerine ceza verilmesine yer olmadığına” karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 12.04.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.