8. Hukuk Dairesi 2013/12222 E. , 2014/6941 K. MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi DAVA TÜRÜ : Zilyetliğin korunması ... ile ... aralarındaki zilyetliğin korunması davasının reddine dair ... 5. Sulh Hukuk Mahkemesi'nden verilen 07.02.2013 gün ve 896/134 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü: K A R A R Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahke…
**8. Hukuk Dairesi 2013/12222 E. , 2014/6941 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi DAVA TÜRÜ : Zilyetliğin korunması ... ile ... aralarındaki zilyetliğin korunması davasının reddine dair ... 5. Sulh Hukuk Mahkemesi'nden verilen 07.02.2013 gün ve 896/134 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü: K A R A R Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile Usul ve Kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve aşağıda dökümü yazılı 24,30 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 0,90 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına, 14.04.2014 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi. KARŞI OY Davaya konu taşınmaz öncesinde .... / .. İlçesi, ... Mahallesi, 1077 parsel iken yenileme kadastrosu sonucu 27943 ada 55 parsel numarasını almış 2.112.095,90 m2 yüzölçümündeki taşınmazın teknik bilirkişi ...imzalı krokide gösterilen 941 m2'lik bölümüdür. Taşınmaz orman niteliğiyle Maliye Hazine'si adına tespit ve tescil edilmiş, daha sonra Orman Kanun'un 2/B maddesi uygulamasına tabi tutulmuştur. 2/B nitelikli bu taşınmaz için verilmiş bir zilyetlik şerhi mevcut değildir. Taşınmazın .... kent sınırları içinde imar uygulaması yapılmaksızın çeşitli kimselerce işgal edilerek konut ve müştemilatı olarak uzun yıllardır kullanıldığı, belediye ve elektrik idaresi tarafından bu kişiler için elektrik ve su ihtiyacının giderilmesi için abonman kaydı oluşturulduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece yapılan keşifte, taşınmazını işgal edilen belirtilen bölümü üzerinde tek katlı ev niteliğinde yapı mevcut olduğu, geriye kalanının ise çeşitli ağaçlar dikilmiş bahçe haline getirildiği anlaşılmaktadır. Davada uyuşmazlık, taşınmaz üzerinde ayni hakkı (mülkiyet hakkı) bulunmayan tarafların hangisinin zilyetliğinin üstün tutulması gerektiği noktasında toplanmaktadır. Davacı taşınmazı 1993 yılında eski işgalcisinden satın aldığını, üzerine tek katlı ev yaptırıp geriye kalanını ağaçlandırdığını; kendisinin Almanya'da yaşayıp, yazları geldiğinde burada kaldığını, belediye ve elektrik kurumundan kendi adına abonelik oluşturup elektrik ve su bağlattığını, belediye hizmetlerinden yararlandığını, son üç yıl hasta olması nedeniyle Türkiye’ye gelemediğini, en son geldiğinde ise, taşınmazının davalı tarafından haksız ve kötüniyetli olarak işgal edilmiş olduğunu gördüğünü, hatta kendisinin yaptığı hukuki bir işlem olmamasına rağmen davalının hileli yollarla kendisinin üzerinde olan elektrik ve su aboneliğinin rızası varmış gibi devrettirdiğini belirterek; davalının taşınmaza vaki elatmasının önlenmesine karar verilmesini istemiştir. Davalı aşamalarda yinelediği cevap ve savunmasında, davaya konu taşınmazı üzerindeki harap nitelikteki evle birlikte 50.000 TL bedel karşılığı adi senetle satın aldığını, bedelini ödediğini, abonman kayıtlarını üzerine devrettirdiğini, evi yenileyip eklemeler yaptırdığını ve 2007 yılından itibaren kullanmaya başladığını ileri sürmüştür. Yerel mahkemece; taşınmazın orman niteliğinde oluşu, bu sebeple taraflarca işgalinin ve içindeki İmar Kanununa aykırı yapının korunamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir. Başkasının mülkiyetindeki taşınmazlarda herhangi bir hakkı bulunmayan işgalciler arasındaki kullanmadan doğan uyuşmazlıklar için başvurulabilecek tek yasal yol, TMK'daki “zilyetliğin korunması” davalarıdır. Davacının da böyle yaptığı, dolaysız (vasıtasız) zilyet sıfatıyla TMK'nun 982. maddesi uyarınca “zilyetliğin geri verilmesi (yedin iadesi) davası” açtığı anlaşılmaktadır. Davalı da üstün hak iddiası olarak, zilyetliği davacıdan satınalma suretiyle devraldığı savunmasında bulunmuş; mahkemece gösterilen deliller toplanmıştır. Ne var ki mahkemece; toplanan delillerin zilyetliğin korunması çerçevesinde değerlendirmesi yapılmadan bir başka sebeple davanın reddine karar verilmiştir. Kanımca mahkemenin ret kararı hatalıdır. Hükmün açıkladığım çerçevede mahkemece bir değerlendirme yapılması ve sonucuna göre olumlu ya da olumsuz bir karar verilmek üzere bozulması gerektiğini düşünüyor; değerli çoğunluğun onama kararına katılmıyorum.14.04.2014 .