11. Ceza Dairesi 2025/443 E. , 2025/5348 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/3663 E., 2024/3135 K. SUÇ : Sahte fatura kullanma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında Maslak Vergi Dairesi Müdürlüğünün 588 002 6121 vergi kimlik numaralı mükellefiyetine ilişkin 2012 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan neticeten hükmolunan 5 yıl hapis cezasına ilişkin mahkûmiyet kararına yönelik Bölge Adli
**11. Ceza Dairesi 2025/443 E. , 2025/5348 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/3663 E., 2024/3135 K. SUÇ : Sahte fatura kullanma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında Maslak Vergi Dairesi Müdürlüğünün*** *** **** vergi kimlik numaralı mükellefiyetine ilişkin 2012 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan neticeten hükmolunan 5 yıl hapis cezasına ilişkin mahkûmiyet kararına yönelik Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen istinaf başvurusunun esastan reddi kararının kesin nitelikte olduğu anlaşılmıştır. İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında Maslak Vergi Dairesi Müdürlüğünün ... vergi kimlik numaralı mükellefiyetine ilişkin 2012 ve 2013 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçundan neticeten hükmolunan 6 yıl 8 ay hapis cezasına ilişkin mahkûmiyet kararına yönelik Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen istinaf başvurusunun esastan reddi kararının; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ A. İlk Derece İstanbul 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.06.2024 tarihli ve 2024/173 Esas, 2024/392 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, a. Maslak Vergi Dairesi Müdürlüğünün*** *** **** vergi kimlik numaralı mükellefiyetine ilişkin 2012 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan 5728 sayılı Kanun ile değişik 213 sayılı VUK'nin 359/b, 5237 sayılı TCK'nin 43/1 ve 53. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, b. Maslak Vergi Dairesi Müdürlüğünün ... vergi kimlik numaralı mükellefiyetine ilişkin 2012 ve 2013 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçundan 7394 sayılı Kanun ile değişik 213 sayılı VUK'nin 359/b, 5237 sayılı TCK'nin 43/1 ve 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, Karar verilmiştir. B. İstinaf İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 24.10.2024 tarihli ve 2024/3663 Esas, 2024/3135 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince sahte fatura kullanma suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 CMK'nın 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafinin temyiz istemi özetle; Bölge Adliye Mahkemesi kararının gerekçeden yoksun olduğuna, savunma hakkının kısıtlandığına, dava zamanaşımı süresinin gerçekleştiğine, yüklenen suçun unsurlarının oluşmadığına, eksik araştırma ve incelemeyle karar verildiğine, mükellefiyet sayısınca mahkûmiyet kararı verilmesi ve takdiri indirim uygulanmamasının hatalı olduğuna ilişkindir. III. GEREKÇE A. Maslak Vergi Dairesi Müdürlüğünün*** *** **** vergi kimlik numaralı mükellefiyetine ilişkin 2012 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan verilen karara yönelik temyiz istemi yönünden 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. B. Maslak Vergi Dairesi Müdürlüğünün ... .... vergi kimlik numaralı mükellefiyetine ilişkin 2012 ve 2013 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçundan verilen karara yönelik temyiz istemi yönünden Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanı kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş ve Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR A. Maslak Vergi Dairesi Müdürlüğünün*** *** **** vergi kimlik numaralı mükellefiyetine ilişkin 2012 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan verilen karara yönelik temyiz istemi yönünden Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Maslak Vergi Dairesi Müdürlüğünün ... vergi kimlik numaralı mükellefiyetine ilişkin 2012 ve 2013 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçundan verilen karara yönelik temyiz istemi yönünden Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 24.10.2024 tarihli ve 2024/3663 Esas, 2024/3135 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca İstanbul 15. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.04.2025 tarihinde karar verildi.