15. Ceza Dairesi 2017/12288 E. , 2019/3041 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik HÜKÜM : 1- Nitelikli dolandırıcılık suçundan; TCK'nun 158/1-j-son, 35/2, 62, 52/2-4 ve 53 maddeleri gereğince mahkumiyet 2- Resmi belgede sahtecilik suçundan; TCK'nun 204/1, 62 ve 53 maddeleri gereğince mahkumiyet Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler sanıklar müdafileri tarafında
**15. Ceza Dairesi 2017/12288 E. , 2019/3041 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik HÜKÜM : 1- Nitelikli dolandırıcılık suçundan; TCK'nun 158/1-j-son, 35/2, 62, 52/2-4 ve 53 maddeleri gereğince mahkumiyet 2- Resmi belgede sahtecilik suçundan; TCK'nun 204/1, 62 ve 53 maddeleri gereğince mahkumiyet Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü. Temyiz dışı sanık ...'ın Malatya ilinde konfeksiyon işi ile uğraştığı, işlerinin kötüye gitmesi üzerine kredi çekmek amacı ile Adıyaman ilinde sanık ... ve sanık ... ile bir araya geldikleri, sanık ..., sanık ... ve Hasan Ateş adına sahte maaş bordrosu ve Türk Telekom Sürekli Giriş Çıkış Kartı düzenlendiği, akabinde tüm sanıkların kredi çekmek için Besni ilçesine gittikleri, sanık ... adına 18.000 TL kredi çekme talebinde bulundukları, temyiz dışı sanık ...'ın müteselsil kefil, sanık ...'in de müteselsil kefil olarak Hasan Ateş adına söz konusu sözleşmeyi imzaladığı,sanıkların onay işlemini beklemek için bankadan ayrıldıkları sırada banka memurunun maaş bordrosundan şüphelenip araştırma yapması üzerine kolluk kuvvetlerine haber verdiği, sanıkların bu şekilde nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediği iddia edilen somut olayda; 1- Sanıkların nitelikli dolandırıcılık suçundan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde; Sanıkların savunması, tanık ve katılan beyanları, ekspertiz ve adli tıp kurumu raporları ile tüm dosya kapsamına göre, mahkemenin mahkumiyet hükümlerine ilişkin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir. Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan hükümde; talep edilen kredi miktarının 18.000 TL olması karşısında; kurulan hükümde; 5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f), (j) ve (k) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari ve bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, temel gün ceza miktarının 1200 gün olarak belirlenmesi neticesinde eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 2- Sanıkların resmi belgede sahtecilik suçundan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz talebinin incelenmesinde; Sanıkların, somut olayda kullandığı sanık ..., Songül ve Hasan Ateş adına sahte maaş bordrosu ve fotokopi şeklindeki Türk Telekom sürekli işe giriş çıkış kartlarının hukuki durumu, niteliği karşısında sanıkların TCK'nın 207/1. maddesi gereğince özel belgede sahtecilik suçundan mahkumiyetleri yerine, yazılı şekilde resmi belgede sahtecilik suçundan mahkumiyetlerine hükmedilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.