10. Ceza Dairesi 2021/16841 E. , 2023/6112 K. MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/1842 E., 2021/707 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜM : İlk derece mahkemesi hükmünün kaldırılarak yeniden mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı ma…
**10. Ceza Dairesi 2021/16841 E. , 2023/6112 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/1842 E., 2021/707 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜM : İlk derece mahkemesi hükmünün kaldırılarak yeniden mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. Midyat Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.07.2019 tarihli ve 2019/248 Esas, 2020/107 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 36 ncı maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. B. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 11.06.2021 tarihli ve 2020/1842 Esas, 2021/707 Karar kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafi ve Cumhuriyet savcısının istinaf başvurularına ilişkin olarak 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 35 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 4 yıl 7 ay hapis ve 9.160,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Suçun unsurlarının oluşmadığına, 2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre; A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan hakkında mahkûmiyet hükmü kesinleşen sanık ...'nın Batman ilinden temin ettiği suça konu net 2 kilo 57 gram esrarı haklarında beraat kararı kesinleşen sanıklar ...ve... ile birlikte Midyat'ta bulunan sanık...'a getirdikleri, sanıklar ...ve...'un suça konu esrarın kalitesi konusunda anlaşmazlığa düştükleri bu sırada dosyada tanık olarak dinlenen köy korucusu olan tanıklar ...ve ...'in geldikleri, daha sonra sanıklar ,...ve...'in olay yerinden araç ile ayrıldıkları, sanık...'un ise yine beraat eden oğlu olan sanık ... ile farklı bir yöne gittiği, sanıklar ... ve ...ın içinde bulunduğu aracın durdurulduğu, araçta daralı 9 gram esrarın ele geçirildiği, sanıkların geldikleri yönde yapılan aramada çuval içinde net 2 kilo 57 gram esrarın bulunduğu sanık ...'nın kovuşturma aşamasında ele geçen maddeyi sanık...'a getirdiğini, sanığın esrarın kalitesini beğenmediği için anlaşamadıklarını beyan ettiği, sanık...'un ise sanık ...'nın kendisine borcu olduğunu ve borcuna karşılık suça konu esrarı vermek istediğini ancak kendisinin kabul etmediğini beyan ettiği, sanık...'un uyuşturucu maddenin kalitesini beğenmediği için kendi otonom iradesi ile almaktan vazgeçtiği sanığın eylemine devam etme imkanı var iken özgür iradesi ile vazgeçtiği gerekçesiyle sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 36 ncı maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü Bölge Adliye Mahkemesince, sanık ... ve...nın olay öncesi uyuşturucu alış verişine ilişkin anlaştıkları ancak esrarın kalitesinin iyi olmadığı hususunda anlaşmazlığa düştükleri pazarlık yaptıkları esnada köy korucularının olay yerine geldiği ve sanıklar arasındaki pazarlığın yarıda kesildiği sanık...'un, uyuşturucu madde satın alamama eyleminden iradi olarak vazgeçmediği ve eylemin gelişen dış olaylar sebebi ile tamamlanamadığı gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak sanığın mahkûmiyetine ve teşebbüs hükmünün uygulanmasına karar verilmiştir. IV. GEREKÇE İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun sübutuna ve vasfına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık ve müdafinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 11.06.2021 tarihli ve 2020/1842 Esas, 2021/707 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Midyat Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.07.2023 tarihinde karar verildi.