(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi 2013/2865 E. , 2013/4414 K. "" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Dava dilekçesinde, Kamulaştırma bedelinin arttırılması ile faiz ve masrafların davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir. Y A R G I T A Y K A R A R I Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü: 2942 sayılı Kamulaştırma …
**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi 2013/2865 E. , 2013/4414 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Dava dilekçesinde, Kamulaştırma bedelinin arttırılması ile faiz ve masrafların davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir. Y A R G I T A Y K A R A R I Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü: 2942 sayılı Kamulaştırma Yasasının 15. maddesinin 11. fıkrası hükmü uyarınca takdir komisyonunun belirlediği ve bilirkişi kurulunun saptadığı değerler arasında önemli bir oransızlık (bir mislini aşan) bulunduğundan mahkemece aynı usullerle yeni bilirkişi kurulu oluşturularak rapor alınmış, davacının düşük, davalının ise yüksek değeri içeren raporları kabul etmemeleri nedeniyle yeniden bilirkişi kurulu oluşturulup üçüncü bir rapor alınarak bu raporlardan ortalama değeri ifade ettiği (uzlaştırıcı rapor olduğu) gerekçesiyle üçüncü bilirkişi kurulu raporuna göre hüküm kurulmuş ise de, yapılan araştırma ve inceleme sonucu alınan bilirkişi kurulu raporları hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki; 1-2942 sayılı Kamulaştırma Yasasının 11. maddesinin 3. fıkrasının (g) bendine göre; kamulaştırılan taşınmazın arsa olarak kabulü halinde kamulaştırma (değerlendirme) gününden önceki özel amacı olmayan emsallerin satış değeri esas alınarak kamulaştırma bedelinin tespiti gerektiğinden, gerçekçi ve doğru sonuçlara ulaşılabilmesi için emsal olarak alınan taşınmazın satış tarihinin değerlendirme tarihinden önce ve değerlendirme tarihine yakın olması, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte ve dava konusu taşınmaz ile aynı veya yakın semtlerde bulunması, topografik yapısı, manzarası, konumu, üzerinde yapılabilecek inşaat ve katlar için izin ve ruhsat sınırları, yüzölçümleri, imar uygulamasına konu edilmiş olup olmadıkları, sokak, cadde veya şehir alanlarına cepheleri ve mesafeleri gibi yönlerden benzer ya da yakın özellikleri taşıması aranmakta olup, İskenderun gibi gayrimenkul satışlarının hareketli olduğu bir bölgede yakın tarihli emsal bir satışın bulunamayacağından da bahsedilemeyeceğinden, değerlendirmede esas alınan birinci bilirkişi kurulu raporunda satış tarihinin 1986 olması nedeniyle aradan geçen uzun sürenin yanıltıcı sonuçlara götürebileceği de dikkate alınmadan Şevre mevkii 3 parsel sayılı taşınmazın satışının somut emsal olarak alınması, 2-Dosyaya getirtilen belediye başkanlığı yazılarından, dava konusu ve ikinci bilirkişi kurulunca somut emsal olarak alınan 2938 parsel numaralı taşınmazların kadastro parseli oldukları anlaşıldığı halde, dava konusu taşınmazın sözü edilen somut emsalle karşılaştırılması sonucu bulunan değerinden İmar Yasasının 18. maddesi uyarınca düzenleme ortaklık payına tekabül eden oranda indirim yapılması gerekmediği dikkate alınmadan, %40 oranında indirim yapan ikinci bilirkişi kurulu raporunun değerlendirmeye esas tutulması,