6. Ceza Dairesi 2006/20788 E. , 2010/851 K. MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 142/1-f, 143, 145 .maddeleri uyarınca ceza verilmekten vazgeçilmesine. Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından i…
**6. Ceza Dairesi 2006/20788 E. , 2010/851 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 142/1-f, 143, 145 .maddeleri uyarınca ceza verilmekten vazgeçilmesine. Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 8/2. maddesi gereğince, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca yeniden değerlendirme yapılması amacıyla geri gönderilen dava dosyalarıyla ilgili olarak görevli Mahkemece duruşma açılarak yeniden karar verilmesi gerektiğinin anlaşılması karşısında; anılan Yasa ve maddenin açık hükmüne rağmen duruşma açılmaksızın dosya üzerinden karar verilmesi, 2- Dosya içerisinde bulunan sanığa ait nüfus kaydında Giresun İli Merkez İlçesi Kemaliye Köyü’ne boşanarak gittiğinin belirtildiğinin anlaşılması karşısında; Giresun İli Merkez İlçesi Nüfus Müdürlüğü’nden yeniden nüfus kaydı getirtilmeden, kapalı kayda dayanılarak yazılı biçimde uygulama yapılması, 3- Uygulama olanağı bulunmayan 5237 sayılı TCK.nun 143. maddesiyle hükmolunan cezanın artırılmasına karar verilmesi, 4- 5237 sayılı Yasanın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522. maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, sanığın kastı ve olayın özelliği de gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde bu maddeye düzenleme amacının dışında yorumlar getirilerek sanık hakkında ceza verilmesinden vazgeçilmesine hükmolunması, 5- Sanığın, suç konusu 160 lirayı soruşturma aşamasında katılan Kurum’a ödediğinin anlaşılması karşısında; etkin pişmanlık koşullarının oluştuğu gözetilmeden, sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 168/1. maddesi ile hüküm kurulmaması, 6- Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK.nun 491/ilk, 522/1, 523/1; 647 sayılı Yasanın 4-6. maddelerine göre, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun aynı suça uyan 142/1-f, 168/1, 50/1-a maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezaların alt ve üst sınırları bakımından, 765 sayılı TCK hükümlerinin sanık yararına olduğunun gözetilmesi zorunluluğu, 7- Hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231/5-14. maddesi uyarınca, sanık hakkında yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, katılan Tedaş vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 09.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.