8. Ceza Dairesi 2020/14620 E. , 2022/4118 K. İhbarname No : KYB - 2020/96497 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a muhalefet suçundan sanık ...'nın, anılan Kanun'un 13/1 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62/1. maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Eşme Asliye Ceza Mahkemesinin 09.05.2011 ta…
**8. Ceza Dairesi 2020/14620 E. , 2022/4118 K.** **"İçtihat Metni"** İhbarname No : KYB - 2020/96497 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a muhalefet suçundan sanık ...'nın, anılan Kanun'un 13/1 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62/1. maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Eşme Asliye Ceza Mahkemesinin 09.05.2011 tarihli ve 2011/11 esas, 2011/320 sayılı kararının 15.06.2011 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde 29.08.2013 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkum olduğunun ihbarı üzerine hakkındaki hükmün açıklanmasına ve sanığın 6136 sayılı Kanun'un 13/1 ve 5237 sayılı Kanun'un 62/1 ve 52. maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 500,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin EŞME Asliye Ceza Mahkemesinin 28.06.2018 tarihli ve 2018/218 esas, 2018/291 sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak; Somut olayda suç tarihinin 03.03.2007 tarihi olmasına göre, 13.11.2004 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunu'nun 5/2. maddesinde yer alan "Bu kanunlarda Türk Ceza Kanununda belirlenen cezalar sistemine uygun değişiklik yapılıncaya kadar, (...) alt veya üst sınırlar arasında uygulama yapılmasını gerektirir nitelikteki adlî para cezalarında cezanın alt sınırı dörtyüzellimilyon, üst sınırı yüzmilyar Türk Lirası olarak uygulanır. Bu fıkra hükümleri, nispî nitelikteki adlî para cezaları hakkında uygulanmaz." şeklindeki düzenleme nazara alındığında, suçun işlendiği tarihte yürürlükte bulunan 6136 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi uyarınca 450,00 Türk lirası adlî para cezasına hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın aleyhine olacak şekilde suç tarihinde yürürlükte olmayan ve 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa ile değişik 13/1. maddesi uyarınca 500,00 Türk lirası adlî para cezasına hükmedilerek fazla ceza tayin olunmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 20.10.2020 gün ve 2020-13157 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04.11.2020 gün ve KYB/2020-96497 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi. TÜRK MİLLETİ ADINA Gereği görüşülüp düşünüldü: 03.03.2007 olan suç tarihinde yürürlükte bulunan 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesinde öngörülen temel adli para cezasının 5252 sayılı Yasanın 4, 5/2. maddesi uyarınca 450 TL olduğu gözetilmeden, hükümlünün aleyhine olacak şekilde suç tarihinde yürürlükte olmayan ve 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa ile değişik 13/1. maddesi uyarınca fazla tayini ile hapis cezası yanındaki para cezasının 375 TL yerine 500 TL olarak belirlenmesi, Yasaya aykırı ve Adalet Bakanlığı'nın Kanun Yararına Bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden Eşme Asliye Ceza Mahkemesinin 28.06.2018 tarihli ve 2018/218 esas, 2018/291 sayılı kararının CMK.nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, anılan hükmün 4/d fıkrası uyarınca; sanık hakkında 1. fıkradaki "30 gün adli para cezası" ibaresinin çıkarılarak yerine "450 TL adli para cezası" yazılmasına ve 2. fıkradaki "25 gün adli para cezası" ibaresinin çıkarılarak yerine "375 TL adli para cezası" yazılmasına ve 3. fıkranın hükümden çıkarılmasına, hükümdeki sair hususların aynen korunmasına, dosyanın Adalet Bakanlığı'na gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 09.03.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.