3. Hukuk Dairesi 2014/9835 E. , 2015/2165 K. MAHKEMESİ : SİVAS 3. ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ TARİHİ : 04/10/2013 NUMARASI : 2013/152-2013/370 Taraflar arasında görülen Tüketici Hakem Heyeti Kararına itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda yerel mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı vekili, dile…
**3. Hukuk Dairesi 2014/9835 E. , 2015/2165 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ : SİVAS 3. ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ TARİHİ : 04/10/2013 NUMARASI : 2013/152-2013/370 Taraflar arasında görülen Tüketici Hakem Heyeti Kararına itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda yerel mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı vekili, dilekçesinde; davalı tüketicinin şikayeti üzerine, Tüketici Sorunları İl Hakem Heyeti Başkanlığı tarafından, "Elektrik enerjisi tüketim bedeli faturalarının ekstresinde yer alan kayıp-kaçak bedeli, dağıtım bedeli, perakende satış hizmetleri bedeli, sayaç okuma bedeli, iletim sistemi kullanım bedeli olmak üzere toplam 662,50 TL nin yasal faiziyle birlikte tüketiciye ödenmesine, tüketicinin elektrik enerjisini kullandığı süre içerisinde de söz konusu bedellerin tüketiciye yansıtılmamasına” şeklinde karar verildiğini, anılan kararın hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek; Tüketici Sorunları İl Hakem Heyeti Başkanlığı kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı, davanın reddini istemiştir. Mahkemece; dosya kapsamına göre, dağıtım sistemine giren elektriğin dağıtımı sırasında yapılan haksız kullanımlardan doğan zararını, abonelik sözleşmesi ile elektrik kullanan dürüst tüketicilerden tahsil etmenin M.K.nun 2. yeni Borçlar Kanunun 20., 4077 sayılı Yasanın 4. ve 6. maddelerine açıkca aykırı olduğundan, hakem heyeti kararının usul ve yasaya uygun bulunduğu gerekçesiyle, davanın reddine (kesin olarak) karar verilmiştir. Kararı, davacı vekili süresinde temyiz etmiştir. Mahkemece, 20.11.2013 tarih 2013/152 E., 370 K.sayılı ek kararı ile, hükmün kesin olarak verildiği gerekçesiyle, davacı vekilinin temyiz talebinin reddine karar verilmiş, davacı vekili süresi içerisinde bu ek kararı da temyiz etmiştir. Dava; elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedeli, dağıtım bedeli, perakende satış hizmetleri bedeli, sayaç okuma bedeli, iletim sistemi kullanım bedeli hakkında verilen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının itiraz yolu ile iptali istemine ilişkindir. Davaya konu kayıp-kaçak bedeli, dağıtım bedeli, perakende satış hizmetleri bedeli, sayaç okuma bedeli, iletim sistemi kullanım bedeli miktar itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22.maddesinde ve HUMK.nun 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; kayıp/kaçak ve diğer bedellerin alınıp alınmaması hususunda verilen hükmün salt alınan bu bedele münhasır olmayıp, sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ard etkisinin bulunduğu ve bu yöndeki talebinde devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu kuşkusuzdur. Yine, kayıp/kaçak bedeli ve diğer bedellerin uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren, toplu bir hak uyuşmazlığının bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır. Bu itibarla,kayıp-kaçak bedeli, dağıtım bedeli, perakende satış hizmetleri bedeli, sayaç okuma bedeli, iletim sistemi kullanım bedelinin yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin ileriye dönük uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22.maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427.maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğuna oybirliğiyle karar verilmiştir. Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13/05/2009 günlü ve 2009/13-122 E.-2009/189 K., 13/10/2010 günlü 2010/13-406 E.-2010/503 K.sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir. Bu nedenle, kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair, mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi nedeniyle, dava dosyasının incelemesine geçildi: Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle HGK.nun aynı konuya ilişkin 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E. 2014/679 K. sayılı ve Dairemizin yerleşik uygulamasına ilişkin 25.11.2014 tarih 2014/11556 E, 2014/15435 K sayılı kararına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 3.40 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 12.02.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.