1. Ceza Dairesi 2014/5277 E. , 2015/1096 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, 6136 sayılı Yasaya aykırılık, tehdit TÜRK MİLLETİ ADINA Yüzüne karşı karar verilen katılan yönünden CMK'nun 291. maddesine aykırı olarak temyizin başlangıcının “tebliğ tarihinden itibaren” şeklinde gösterilmesi suretiyle, yasa yolu süresinin ne zaman başlayacağı konusunda yanıltıcı ve tereddüte neden olacak biçimde kurulan hükmün bu bölümünün Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'
**1. Ceza Dairesi 2014/5277 E. , 2015/1096 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, 6136 sayılı Yasaya aykırılık, tehdit TÜRK MİLLETİ ADINA Yüzüne karşı karar verilen katılan yönünden CMK'nun 291. maddesine aykırı olarak temyizin başlangıcının “tebliğ tarihinden itibaren” şeklinde gösterilmesi suretiyle, yasa yolu süresinin ne zaman başlayacağı konusunda yanıltıcı ve tereddüte neden olacak biçimde kurulan hükmün bu bölümünün Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 40/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 34/2, 232/6. madde ve fıkralarına aykırı olması karşısında; katılan ..'nın temyizi süresinde kabul edilerek yapılan incelemede: Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ..'nin kasten öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, sanık hakkında katılanı tehdit suçundan elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmediğinden, sanık ve müdafiinin suç vasfına, haksız tahrik bulunduğuna, teşdidin yersiz olduğuna, katılanın cezada indirim yapılmaması gerektiğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK'nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretlerinin tahsiline karar verilmesi yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasındaki "577,70 TL" olan yargılama giderleri toplamından zorunlu müdafii ücretinin çıkartılmasından sonra kalan "16,70 TL"nin, 6183 sayılı Kanunun 106. maddesinde belirlenen miktardan az olması nedeniyle yargılama giderinin 6183 sayılı Kanunun 106, 6352 sayılı Kanunun 100 ve 5271 sayılı CMK'nun 324/4. maddeleri gereğince Hazineye yükletilmesine” karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN kasten öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ile tehdit suçundan kurulan beraat hükmünün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 02/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.