12. Ceza Dairesi 2012/33044 E. , 2013/21225 K. Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle öldürme Hüküm : Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet, sürücü belgesinin geri alınması. Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkûmiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar müdafileri ve katılanlar vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mah…
**12. Ceza Dairesi 2012/33044 E. , 2013/21225 K.** **"İçtihat Metni"** Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle öldürme Hüküm : Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet, sürücü belgesinin geri alınması. Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkûmiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar müdafileri ve katılanlar vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanıklar müdafileri ve katılanlar vekillerinin yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine, ancak; 1-Sanık ...’ın saat 18:45 sıralarında minibüsü ile Pozantı istikametinden Tarsus istikametine seyir halinde iken ıslak zeminli yolda direksiyon hakimiyetini kaybederek yolun sağ tarafında, yol dışındaki kayalıklara çarpıp, kısmen sağ şeridi ve emniyet şeridini işgal eder şekilde aracını devirmesinden hemen sonra, sanık ...’ın idaresindeki çekici ve bağlı dorse ile sağ şeridi takiben seyir haklinde iken kazayı görüp, aracını durdurmak için fren yaptığında, dorsesinin savrularak minibüse, minibüsten çıkarılmış olan kazazedelere ve yardıma gelen kişilere ve bunlardan tanık ...’nin aracına çarpması neticesinde, ilk kazadan yara almadan kurtulan ve aracın yanında bulundukları bildirilen ..., ... ve ... ile yardıma gelmiş bulunan ...’ın ölümlerine, katılanlar ..., ... ve ...'in basit tıbbi müdahale ile giderilebilir derecede yaralanmalarına neden oldukları olayda; mağdurlar ile tanıkların, ikinci kazanın ilk kazadan çok kısa bir süre sonra gerçekleştiğini bildirmelerinden hareketle, sanık ...’ın yol üzerine kaza olduğunu bildirir işaretleme yapabilecek süre ve imkanının olup olmadığının tartışılmaksızın ve sanığın yol üzerine kaza olduğunu gösterir işaretleme yapmamasına rağmen, kazadan hemen sonra olay yerinden geçmekte olan otomobil sürücüsü tanıklar ... ve ... ile akaryakıt tankeri sürücüsü tanık ...’un ilk kaza nedeniyle herhangi bir tehlike geçirmeksizin olay yerinde durup, yaralılara yardım etme imkanını bulmuş olmaları ve kezayı belirleyen işaretler olmasa dehi kazayı gördüğünü beyan eden sanık ...'ın savunması da nazara alınmaksızın, “sanık ...’ın kaza olduğunu belirtir tarzda en az 150 m. mesafeden gelen ... sürücülerinin kazayı fark etmesi için yol üzerinde gerekli önlemleri ve işaretlemeyi yapması gerekirken, bu hususa riayet etmemesi” nedeniyle tali kusurlu olduğunu mütalaa eden ve yeterli bulunmayan Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi raporuna itibar edilerek, sanık ...'ın mahkumiyetine karar verilmesi, 2-Sanık ...’ın asli derecede kusurlu olduğunun tespit ve kabul edilmesi karşısında; iki sınır arasında temel ceza belirlenirken adalet, hakkaniyet ve nasafet kurallarına uygun makul bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, asgari hadden çok az uzaklaşılarak ceza tayini, Kabule göre de; Sendika şube başkanı olup, sabıkası bulunmayan ve hakkında sadece ...’ın ölümü sebebiyle şikayet bulunan, tali kusurlu sanık ... hakkında tayin edilen hapis cezasının “sanığın sosyal ve ekonomik durumu, cezanın üzerindeki etkisi, olayın oluş şekli, sosyal adaletin sağlanması gereği” şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile adli para cezasına çevrilmesine yer olmadığına karar verilmesi, Kanuna aykırı olup, sanıklar müdafileri ile katılanlar vekillerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince tebliğnamedeki isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 24/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.