12. Ceza Dairesi 2021/9164 E. , 2025/4528 K. MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI :2020/1340 E., 2020/778 K. SUÇ :Taksirle öldürme HÜKÜM :İstinaf başvurularının esastan reddi kararı TEMYİZ EDENLER :Katılanlar vekili, sanık müdafii TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Esastan ret İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 s…
**12. Ceza Dairesi 2021/9164 E. , 2025/4528 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI :2020/1340 E., 2020/778 K. SUÇ :Taksirle öldürme HÜKÜM :İstinaf başvurularının esastan reddi kararı TEMYİZ EDENLER :Katılanlar vekili, sanık müdafii TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Esastan ret İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3, 62/1, 53/6 maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 3 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; suçun manevi unsurunun tanımlanmasında hataya düşüldüğünde, olası kast ile ceza verilmesi gerektiğine, sanığa az ceza verildiğine ilişkindir. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; sanığa fazla ceza verildiğine, ölenin bulunduğu araçtaki yolcu sayısının ve emniyet kemeri takmamış olmasının kazaya etkisinin değerlendirilmemesine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 05.04.2019 günü gece saat 22.00 sıralarında meskun mahalde, aydınlatmanın olduğu bölünmüş caddede olay saatinden bir saat sonra yapılan ölçümde 1,24 promil alkollü tespit edilen sanık sürücü ...'nın sevk ve idaresindeki otomobil ile bölünmüş caddede seyir halindeyken geldiği ışık kontrollü kavşakta yan yana beklemekte olan araçlardan önce katılan ... idaresindeki otomobilin sol arka kısımlarına çarptığı devamında ise yine kırmızı ışıkta beklemekte olan tanık ... idaresindeki minibüsün sağ yan kısımlarına çarptığı, çarpmanın etkisiyle katılan ... idaresindeki otomobilin savrularak kaldırım üzerindeki ağaca çarparak durması neticesinde katılan ...'nın aracında yolcu olan ...'nın öldüğü, katılanlar ..., ..., ..., ...'ın basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde, katılan ...'ın hayat fonksiyonlarını orta (3.) derece kırık oluşacak şekilde, katılan ...'ın orta (2.) derece kırık oluşacak biçimde yaralanmalarına asli ve tam kusurlu olarak neden olduğu kabul edilerek sanığın TCK'nın 85/2, 22/3. maddeleri uyarınca mahkumiyetine karar verilmiştir. 2. İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE ve KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii ile katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Adana 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.05.2025 tarihinde karar verildi.