18. Ceza Dairesi 2018/6738 E. , 2019/2179 K. KARAR Hakaret suçundan sanık ...'ün 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 1.500,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 1.980,00 Türk lirası vekalet ücretinin sanıktan tahsili ile katılana verilmesine dair Keşan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/12/2017 tarihli ve 2016/270 esas, 2017/510 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi. İstem yazısında: “Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 14/12/20…
**18. Ceza Dairesi 2018/6738 E. , 2019/2179 K.** **"İçtihat Metni"** KARAR Hakaret suçundan sanık ...'ün 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 1.500,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 1.980,00 Türk lirası vekalet ücretinin sanıktan tahsili ile katılana verilmesine dair Keşan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/12/2017 tarihli ve 2016/270 esas, 2017/510 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi. İstem yazısında: “Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 14/12/2016 tarihli ve 2016/8643 esas ve 2016/13389 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 5560 sayılı Kanunla değişik 13. maddesinin "Ceza muhakemesi Kanunu gereğince soruşturma ve kovuşturma makamlarının istemi üzerine baro tarafından görevlendirilen müdafii ve vekile, avukatlık ücret tarifesinden ayrık olarak, Türkiye Barolar Birliğinin görüşü de alınarak Adalet ve Maliye Bakanlıkları tarafından birlikte tespit edilecek ücret, Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla yer alan ödenekten ödenir. Bu ücret, yargılama giderlerinden sayılır" yönündeki açık hükmü karşısında katılan vekilinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 239. maddesi uyarınca Baro tarafından atanmış olması nedeniyle katılan yararına avukatlık ücretine hükmedilemeyeceği, bu miktarın sanıktan yargılama gideri olarak tahsili gerektiğinin gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir. I- Hukuksal Değerlendirme: 5271 sayılı CMK'nın 324. maddesinin 1. fıkrasında "Harçlar ve tarifesine göre ödenmesi gereken avukatlık ücretleri ile soruşturma ve kovuşturma evrelerinde yargılamanın yürütülmesi amacıyla Devlet Hazinesinden yapılan her türlü harcamalar ve taraflarca yapılan ödemeler yargılama giderleridir. " 2. fıkrasında, “Hüküm ve kararda yargılama giderlerinin kimlere yükletileceği gösterilir." hükümleri; 5271 sayılı CMK'nın 325/1-2. maddesinde de; "Cezaya veya güvenlik tedbirine mahkûm edilmesi hâlinde, bütün yargılama giderleri sanığa yüklenir. Hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve cezanın ertelenmesi hallerinde de birinci fıkra hükmü uygulanır." hükmü düzenlenmiştir. 28/12/2013 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren ve hüküm tarihinde geçerli olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/1. maddesinde ise, “Kamu davasına katılma üzerine, mahkumiyete karar verilmiş ise vekili bulunan katılan lehine Tarifenin ikinci kısım ikinci bölümünde belirlenen avukatlık ücreti sanığa yükletilir." hükmüne yer verilmiştir. Öte yandan, 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 5560 sayılı Kanunla değişik 13. maddesinin "Ceza muhakemesi Kanunu gereğince soruşturma ve kovuşturma makamlarının istemi üzerine baro tarafından görevlendirilen müdafii ve vekile, avukatlık ücret tarifesinden ayrık olarak, Türkiye Barolar Birliğinin görüşü de alınarak Adalet ve Maliye Bakanlıkları tarafından birlikte tespit edilecek ücret, Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla yer alan ödenekten ödenir. Bu ücret, yargılama giderlerinden sayılır." hükmü bulunmaktadır. İncelenen dosyada, katılan vekilinin CMK’nın 239. maddesi kapsamında baro tarafından atanmış olduğu, katılanla kendi aralarında akdedilen bir vekalet ilişkisinin ve buna bağlı olarak da vekaletnamenin bulunmadığı, buna rağmen katılan yararına avukatlık ücretine hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğu anlaşılmakla, kanun yararına bozma talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir. II- Sonuç ve Karar: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, 1. Keşan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/12/2017 tarihli ve 2016/270 esas, 2017/510 sayılı kararının, CMK'nın 309/3. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 2. Kararın vekalet ücretine yönelik bölümlerinin karardan ÇIKARILMASINA, 3. Karardaki diğer hususların olduğu gibi bırakılmasına, dosyanın Yüksek Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 04/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.