11. Hukuk Dairesi 2009/14168 E. , 2010/730 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25/12/2007 tarih ve 2002/229-2007/355 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, bazı noksanlıkların ikmali için dosya mahalline gönderilmişti. Bu noksanlıkların giderilerek dosyanın gönd
**11. Hukuk Dairesi 2009/14168 E. , 2010/730 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ : İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25/12/2007 tarih ve 2002/229-2007/355 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, bazı noksanlıkların ikmali için dosya mahalline gönderilmişti. Bu noksanlıkların giderilerek dosyanın gönderildiği anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, davalının müvekkilinin meslek birliği olarak hak sahibi bulunduğu müzik kasetlerinin, kompakt disklerin ve müzik kliplerinin içerdikleri müziksel tespitleri izin almadan ve bedelini ödemeden ‘DIGITURK’ logosu ile üyelerine dekoderli digital yayın yapan televizyon ve radyoda yayınladıklarını ileri sürerek, yayınlarını men’ine ve hükmün ilanına karar verilmesini istemiştir. Davalı vekili, müvekkilinin doğrudan veya dolaylı yayın yapan kuruluş olmadığını, portföyünde yer alan yayıncı kuruluşların yayınlarını izleyicilere aktaran sayısal uydu platformu niteliğinde bulunduğunu, yayınların içeriğine karışmadığını, aksine hiçbir değişiklik yapmadan yayınlamak zorunda olduğunu, istemlerin yayıncı kuruluşlara yönlendirilmesi gerektiğini, müvekkiline husumet düşmeyeceğini açıklayarak, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, davalının programcı kuruluşlardan aldığı yayınları herhangi bir değişiklik yapmaksızın iletmekle görevli sayısal bir uydu platformu olduğu, yapılan tespitte ‘DIGITURK’ üzerinden yayın yapan bazı televizyon ve radyo yayınlarında davacının yetki devri belgeleriyle haklarını temsile yetkili olduğu üyelerine ait müziklerin kullanıldığının ortaya çıktığı, bazı kanalların lisans başvurusunda bulunmadığı, bu kanalların davacıya ait olduğu sonucuna varıldığı, Lisans Yönetmeliğinin 10/a maddesi uyarınca lisansı belirtilemeyen yayınlardan doğrudan sorumlu olduğu, diğer yayıncı kuruluşları ile ilgili olarak da aynı Yönetmeliğin 6 ncı maddesi uyarınca yurt içi ve yurt dışı yayınlarında kanunda, üst kurulca çıkarılan yönetmeliklerde ve Türkiye’nin taraf olduğu milletlerarası anlaşmalarda belirtilen ilke ve esaslara uyacaklarının düzenlendiği, davalının ücret karşılığı iletim yaptığı, akidinin yayınlarla üçüncü kişilere zarar vermesini önleyici tedbirler de alması gerektiği, ayrıca FSEK.nun 80, 43 ve 52 nci maddeleri uyarınca davalının yayıncı kuruluşlar ile sözleşme yaparken onların meslek birlikleri ile yaptıkları sözleşmeleri istemek ve yayınlarını yasaya uygun gerçekleştirmelerini sağlamakla yükümlü olduğu, ayrıca davalının yayın içeriğine müdahale edememesine rağmen BK.nu anlamında da sorumluluğunun bulunduğu, hak ve borçlarını yerine getirirken iyi niyet kurallarına aykırı davranamayacağı gerekçesiyle davacının temsil ettiği ve yapımcıları gerekçede belirtilen müzik yapımlarının izin alınmadan ‘DIGITÜRK’ logosu ile üyelerine dekoderle dijital yayın televizyon ve radyo yayın kanalında yayınlanmasının önlenmesine ve hükmün ilanına karar verilmiştir. Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 25.01.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.