12. Ceza Dairesi 2012/5988 E. , 2012/27997 K. Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : 5237 sayılı TCK' nın 89/1, 52, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet. Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına …
**12. Ceza Dairesi 2012/5988 E. , 2012/27997 K.** **"İçtihat Metni"** Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : 5237 sayılı TCK' nın 89/1, 52, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet. Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusurunun bulunmadığına, cezanın fazla olduğuna, takdiri indirim uygulanmadığına ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; Gerekçeli kararın gerekçesinde 1. derecede kusurlu olan sanığın kusur derecesinin çelişkili ve kural ihlalinin farklı belirtilmek (başka bir olaya ilişkin matbu şekilde) suretiyle hükmün karıştırılması, Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün gerekçe kısmındaki “Olayın meydana gelmesinde sanığın yola gereken dikkati vermesi ikazda bulunup kazayı önleme bakımından etkin fren ve direksiyon tedbiri alması gerekirken bu hususlara riayet etmediğinden 2. derecede kusurlu olduğu tespit edilmiştir.” ibaresinin karardan çıkartılmak suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.