12. Hukuk Dairesi 2020/6326 E. , 2020/7627 K. MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi ... 16. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 06/11/2013 tarih ve 2013/20 E. 2013/281 K. sayılı kararının davalı tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 19. Hukuk Dairesi’nin 27/01/2020 tarihli 2020/139 E.-2020/50 K. sayılı kararıyla davalı şirketin adli yardım talebinin reddine karar verildiği, kararın itirazen incelenmesinin davalı şirket tarafından istenilmesi üzerine dosyanın…
**12. Hukuk Dairesi 2020/6326 E. , 2020/7627 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi ... 16. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 06/11/2013 tarih ve 2013/20 E. 2013/281 K. sayılı kararının davalı tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 19. Hukuk Dairesi’nin 27/01/2020 tarihli 2020/139 E.-2020/50 K. sayılı kararıyla davalı şirketin adli yardım talebinin reddine karar verildiği, kararın itirazen incelenmesinin davalı şirket tarafından istenilmesi üzerine dosyanın HMK’nun 337. maddesi uyarınca Dairemize gönderildiği anlaşılmıştır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 334 ve devamı maddeleri uyarınca; adli yardım talebinde bulunan kimsenin, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken yargılama giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğunu ispat etmesi, davada veya talepte haklı olduğu hususunda da mahkemede kanaat uyandırması gerekir. Aynı Kanunun 336/2. maddesine göre de; adli yardım talebinde bulunacak kişinin, yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren, mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye ibraz etmesi zorunludur. Somut olayda; adli yardım talebine ilişkin dilekçe ekinde davalının yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren, mali durumuna ilişkin belgeler ibraz edilmemiş, dilekçede yer alan bilgiler ise tek başına adli yardım talebinde bulunan davalının ödeme gücünden yoksun olduğunu ispatlar nitelikte değildir. Yukarıdaki nedenlerle Yargıtay 19. Hukuk Dairesi'nin adli yardım talebinin reddine ilişkin kararı yasaya uygun olduğundan, davalı şirketin yerinde bulunmayan itirazının reddine karar vermek gerekmiştir. SONUÇ : Davalı şirketin yerinde görülmeyen itirazının HMK’nun 337/2. maddesi gereğince REDDİNE, 28/09/2020 gününde oy birliği ile kesin olarak karar verildi.