7. Hukuk Dairesi 2014/1155 E. , 2014/11396 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi : Çorum 2. İş Mahkemesi Tarihi : 26/12/2013 Numarası : 2013/260-2013/81 Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü: 1.Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirin
**7. Hukuk Dairesi 2014/1155 E. , 2014/11396 K.** **"İçtihat Metni"** Mahkemesi : Çorum 2. İş Mahkemesi Tarihi : 26/12/2013 Numarası : 2013/260-2013/81 Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü: 1.Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine. 2.Davacı vekili, davacının 12/08/2008-12.04.2012 tarihleri arasında çalıştığını, çalışma saatlerinin 08.00-18.00 ve 22.00-8.00 saatleri arasında günde 10 saat olduğunu, sürekli olarak ortalama günde 2-3 saat fazla mesai yaptığını, sözleşmesinin haksız feshedildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai, yıllık izin, ulusal bayram genel tatil ve asgari geçim indirimi alacaklarının tahsilini talep etmiştir. Davalı davacının 01.04.2012 tarihinden itibaren işe gelmediğinin tutanaklarla sabit olduğunu, Ankara 34.Noterliği 29.03.2012 tarihli ihtarnamesiyle mazeretinin sorulduğunu, davacı bir mazeret bildirmediğinden ve işe gelmemekte ısrar ettiğinden sözleşmesini haklı feshettiklerini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır. Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır. Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır. İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır. Somut olayda davacı çalışma saatlerinin 08.00-18.00 ve 22.00-8.00 saatleri arasında günde 10 saat olduğunu, sürekli olarak ortalama günde 2-3 saat fazla mesai yaptığını iddia etmiştir. Davacı tanığı Olcay ise davacının haftanın 6 günü gece 21.30 'dan sabah 10.30 'a kadar çalıştığını beyan etmiştir. Davalı da davacının dava dilekçesindeki çalışma saatlerini doğrulamıştır. Bilirkişi işçi lehine yorum ilkesinden hareketle 2011 yılına kadar davacının iddia dahi etmediği 21:30-10:30 saatleri arasında çalıştığını kabul ederek hesaplama yapmıştır. Dava dilekçesinden davacının 08.00-18.00 ve 22.00-8.00 saatleri arasındaki çalışmanın günlük çalışma saatlerini aştığı dolayısıyla her gün fazla çalışma yaptığı şeklinde iddiada bulunduğu bu saatlerin dışında çalıştığını dair beyanda bulunmadığı açıkça anlaşılmaktadır. Davacının 08.00-18.00 ve 22.00-8.00 saatleri arasında çalıştığı ve hesaplamanın buna göre yapılması gerektiği dikkate alınmaksızın 6100 Sayılı HMK 26.maddeye aykırı şekilde talep de aşılarak fazla çalışma alacağı hesaplanması hatalı olup bozma nedenidir. SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 27.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.