12. Ceza Dairesi 2013/14879 E. , 2013/22105 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi Dava : Koruma Tedbirleri Nedeniyle Tazminat Davacının maddi tazminat talebinin kısmen kabulüne, manevi tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Davacı vekili 2.3.2006 tarihli dilekçesi ile 14.09.2005 tarihinde müvekkiline ait iki adet araç ile birlikte 50’şer kiloluk 902 çuval toz şekere el konulduğunu, yapı
**12. Ceza Dairesi 2013/14879 E. , 2013/22105 K.** **"İçtihat Metni"** Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi Dava : Koruma Tedbirleri Nedeniyle Tazminat Davacının maddi tazminat talebinin kısmen kabulüne, manevi tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Davacı vekili 2.3.2006 tarihli dilekçesi ile 14.09.2005 tarihinde müvekkiline ait iki adet araç ile birlikte 50’şer kiloluk 902 çuval toz şekere el konulduğunu, yapılan soruşturma sonunda da kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiğini, gerekli tedbirlerin alınmaması sebebiyle şekerlerin kullanılamaz hale geldiğini ve çürüdüğünü belirtip araçlara uzun süre elkonulması ve çürüyen şekerlerin bedeli olarak 97.846 lira maddi ve 30.000 lira manevi tazminata hükmedilmesini talep etmiştir. Elkoyma işlemi 14.09.2005 tarihinde yapılmış olup 07.11.2005 tarihinde kovuşturmaya yer olmadığına dair kararla birlikte şekerlerin ve araçların iadesine karar verilmiş, 19.12.2005 tarihinde fiilen teslimatlar yapılmış olup böylece davacıya ait şeker ve araçlara 95 gün süreyle elkonulmuştur. Teslim sırasında mahkemece yapılan tespitte yağış ve nem durumları dikkate alınıp koruyucu tedbirler alınmadığından elkoyma süresi içinde şekerlerin bozulduğu tespit edilmiş olup, elkoyma CMK hükümlerine uygun olarak yapılmış ise de ancak elkoyma koruma tedbiri nedeniyle tazminat verilmesini öngören CMK’nın 141/1-j maddesi gereğince elkonulan şekerlerin korunması için gerekli tedbirlerin alınmaması dolayısıyla zarar gördüğü ve araçların da “zamanında geri verilmemesi” nedeniyle davacının oluşan zararları nedeniyle azminata hak kazandığı anlaşılmıştır. Yargıtay 7.Ceza Dairesinin 24.05.2010 tarih ve 2007/15524 esas ve 2010/7253 sayılı bozma kararında belirtilen noksanlıkların ikmali ve aldırılan bilirkişi raporlarında tespit edilen zarar miktarlarına göre maddi tazminatın isabetle belirlendiği, elkoyma nedeniyle manevi tazminat şartlarının bulunmadığı belirtilerek, davacının manevi tazminat talebinin reddine ilişkin kararda bir isabetsizlik görülmemiş, mahkemece kabul edilen maddi tazminat miktarı üzerinden hükmün verildiği tarihte yürürlükte bulunan 2012 yılına ait Avukatlık Asgari Ücret tarifesine göre belirlenen 7.757 TL nisbi vekalet ücretinin doğru olarak hesaplanması nedeniyle tebliğnamedeki vekalet ücretinin 2.400 liraya indirilmesi gerektiğine dair görüşüne iştirak edilmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre davalı vekilinin ve davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün, isteme sonuç itibariyle uygun olarak, ONANMASINA, 01.10.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.