11. Hukuk Dairesi 2009/6248 E. , 2010/12113 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Taraflar arasında görülen davada Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 31.12.2008 tarih ve 2007/646-2008/389 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruş
**11. Hukuk Dairesi 2009/6248 E. , 2010/12113 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Taraflar arasında görülen davada Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 31.12.2008 tarih ve 2007/646-2008/389 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkili kooperatifin ortağı olup aidat borçlarını zamanında ödenmeyip gecikmeli ödediğini, hakkında yapılan takibe haksız yere itiraz ettiğini, borcun kaynağının aidat borçlarının zamanında ödenmemesinden doğan gecikme cezası olduğunu, borcun 204.500.000TL’lik bölümünün aidat borcu bakiye kısmının gecikme zammı olduğunu, toplam 4.399.300.000 TL borcun ödenmediğini, başlattıkları takibin davalının haksız itirazı üzerine durduğunu ileri sürerek, itirazın iptalini ve % 40 icra-inkar tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, müvekkilinin anapara borcu bulunmayıp bu nedenle gecikme faizi de talep edilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda alınan ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalının 1996-1997-1998-1999-2000 yılları arası 102,25 YTL asıl alacak, 1.696.099.160 TL gecikme faizi olmak üzere 1.798.379.160 TL borçlu bunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davalının 1.798,35 YTL için itirazının iptali ile asıl alacak olan 102,25 YTL üzerinden takip tarihinden itibaren taraflar arasında bağlayıcı olan gecikme faizi oranında faiz uygulanmak suretiyle takibin devamına, 1.798,35 YTL üzerinden % 40 icra inkar tazminatının davalıdan alınıp davacıya verilmesine, İİK’nun 67/2 maddesi gereğince davalının icra inkar tazminatı talebinin reddine, açılan davanın 2.600,95 YTL’lik kısmının reddine karar verilmiştir. Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir. 1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki (2) ve (3) nolu, davalı vekilinin aşağıdaki (2) nolu bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir. 2- Dava, davalı ortağın aidat ve gecikme cezasının tahsili için başlatılan takibe yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece Dairemizin bozma kararına uyulmak suretiyle karar verilmiş ise de yapılan inceleme karar vermeye yeterli değildir. Davanın dayanağı olan Tekirdağ 1.İcra Müdürlüğü'nün 2001/2793 Esas sayılı takip dosyasında alacağın 1996-1999 yıllarına ait kooperatif aidat ve gecikme zammı alacağı olduğu belirtildiği halde, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının alacağının talep aşılmak suretiyle 2000 yılı dahil hesaplanılması ve mahkemece bu şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir. 3- Yargılama aşamasında davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin dikkate alınmaması da doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir. SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı ve davalı vekilinin temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) ve (3) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, (2) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 29.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.