8. Ceza Dairesi 2019/13071 E. , 2019/14442 K. "İçtihat Metni" Mala zarar verme suçundan suça sürüklenen çocuklar ... ve ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1, 31/3, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 1.320,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Kütahya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.04.2016 tarihli ve 2016/140 esas, 2016/323 sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak; Dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocukların mala zarar verme suçu ile birlikte işlediği
**8. Ceza Dairesi 2019/13071 E. , 2019/14442 K.** **"İçtihat Metni"** Mala zarar verme suçundan suça sürüklenen çocuklar ... ve ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1, 31/3, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 1.320,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Kütahya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.04.2016 tarihli ve 2016/140 esas, 2016/323 sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak; Dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocukların mala zarar verme suçu ile birlikte işlediği iddia olunan hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlâl etme suçlarının temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 12.02.2018 tarihli ve 2016/8819 esas, 2018/1507 karar sayılı ilamı ile bozulmasına müteakip, yeniden yapılan yargılama sonucu suça sürüklenen çocukların atılı hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal etme suçlarını işlediklerine ilişkin yeterli delil elde edilemediğinden bahisle Kütahya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.07.2018 tarihli ve 2018/212 esas, 2018/420 sayılı kararı ile beraatlerine karar verildiği görülmekle, suça sürüklenen çocukların kesin nitelikte olması nedeniyle temyiz başvurusu reddedilen mala zarar verme suçunun beraat kararı verilen hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlâl suçlarıyla bağlantılı ve birlikte işlendiği nazara alındığında, suça sürüklenen çocukların mala zarar verme suçunu işlediklerine ilişkin mahkumiyetlerine yeterli, kesin, inandırıcı ve hukuka uygun delil bulunmadığı gözetilmeden, beraatlerine karar verilmesi yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 19.04.2019 gün ve 2019/4021 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03.05.2019 gün ve KYB/2019-43972 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize tevdii kılınmakla incelendi. TÜRK MİLLETİ ADINA Gereği görüşülüp düşünüldü: Suça sürüklenen çocuklar hakkında nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından açılan kamu davasında mahkemece yapılan yargılama neticesinde her üç suçtan mahkumiyetlerine kararı verildiği, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz telebi üzerine Yargıtay 17. Ceza Dairesi'nin 12.02.2018 gün ve 2016/8819 esas, 2018/1507 sayılı ilamı ile mala zarar verme suçuna ilişkin temyiz başvurusunun hükmolunan adli para cezalarının miktar itibariyle kesin olması nedeniyle reddine; nitelikli hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarının ise suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle beraat kararı verilmesi gerektiğinden bahisle bozulduğu ve bozma sonrası yerel mahkemece bu suçlardan beraat kararı verilip bu kararların kesinleştiğinin anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocukların beraat ettikleri suçlarla birlikte işledikleri kabul edilen mala zarar verme suçundan da beraat etmeleri gerektiği anlaşılmakla; Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen ihbarname içeriği bu nedenle yerinde görüldüğünden, Kütahya 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 14.04.2016 gün ve 2015/23034 esas, 2017/5291 sayılı kararının 5271 sayılı CMK.nın 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, yüklenen fiilin suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle suça sürüklenen çocukların mala zarar verme suçundan CMK.nın 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatine, hükmedilen cezaların infaz edilmemesine, dosyanın Adalet Bakanlığı'na gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 05.12.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.