19. Ceza Dairesi 2015/17819 E. , 2016/323 K. "İçtihat Metni" 5809 sayılı .... Haberleşme Kanunu'na muhalefet suçundan sanık ...'ın, aynı Kanun'un 63/10, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca 1.000,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair ..... Asliye Ceza Mahkemesinin 09/04/2015 tarihli ve 2014/533 esas, 2015/187 sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 21/08/2015 gün ve 54574 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosya
**19. Ceza Dairesi 2015/17819 E. , 2016/323 K.** **"İçtihat Metni"** 5809 sayılı .... Haberleşme Kanunu'na muhalefet suçundan sanık ...'ın, aynı Kanun'un 63/10, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca 1.000,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair ..... Asliye Ceza Mahkemesinin 09/04/2015 tarihli ve 2014/533 esas, 2015/187 sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 21/08/2015 gün ve 54574 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14/09/2015 gün ve KYB.2015-301319 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu. Anılan ihbarnamede; Dosya kapsamına göre, sanığa yüklenen eylemin 5237 sayılı Kanunun 75. maddesi gereğince ön ödemeye tabi olduğu, soruşturma aşamasında sanığa 28/11/2014 tarihinde tebliğ edilen ön ödeme önerisinde uygulanacak kanun maddeleri doğru olarak gösterilmediği gibi, ödenecek miktarın hesabının da ayrıntılı olarak gösterilmediği, dolayısıyla Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 22/11/2004 tarihli ve 14964-20805 sayılı kararında belirtildiği gibi, yapılan ön ödeme önerisinin usulüne uygun olmadığı nazara alınarak sanığa yeniden usulüne uygun şekilde ön ödeme önerisinde bulunulup sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken usulsüz yapılan ön ödeme önerisine istinaden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü; Olağanüstü kanun yolu olan ve öğretide “olağanüstü temyiz” olarak adlandırılan kanun yararına bozmanın amacı hakim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen kararların Yargıtay’ca incelenmesini, buna bağlı olarak da kanunların uygulanmasında ülke sathında birliğe ulaşmak, hakim veya mahkemelerce verilen cezaya ilişkin karar veya hükümlerdeki hukuka aykırılıkları toplum ve birey açısından hukuk yararına gidermektir. Olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma müessesesinin konusunu oluşturabilecek kanuna aykırılık halleri, olağan kanun yolu olan temyiz nedenlerine göre dar ve kısıtlı tutulduğunda kesin hükmün otoritesi korunmuş olur. 26.10.1932 gün ve 29/12 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ve bu karar esas alınmak suretiyle verilen Yargıtay Ceza Genel Kurulu ve Özel Dairelerin süreklilik arz eden kararlarında belirtildiği üzere, kabul edip etmemenin hakim veya mahkemenin takdirine bağlı olduğu istekler hakkında verilen kararlar ile kanıtların değerlendirilmesine ilişkin kararlar kanun yararına bozma konusu olamaz. Kanun yararına bozma istemine konu ... Cumhuriyet Başsavcılığının soruşturma sırasında düzenlediği önödeme bildiriminde uygulanması gereken kanun maddesi ile doğru olarak hesaplanan önödeme miktarının gösterildiği, sanığın mahkemece yapılan sorgusu sırasında okunan önödeme bildirimine yönelik bir itirazının ve ödeme beyanının bulunmadığı, mahkemece kurulan hükmün usul ve kanuna uygun bulunduğu, her ne kadar önödeme bildiriminde para cezasının ödenmemesi halinde mahkemece verilecek cezanın yarı oranında arttırılacağı belirtilmiş ise de, bu hususun sanık aleyhine bir durum yaratmadığı, kanun yararına bozma isteminin yukarıda belirtilen ilkelere uygun bulunmaması nedeniyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının yerinde görülmeyen kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 14/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.