7. Hukuk Dairesi 2013/17950 E. , 2014/13837 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi : Antalya 4. İş Mahkemesi Tarihi : 18/04/2013 Numarası : 2011/284-2013/238 Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda; hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, incelemenin duruşmalı olarak yapılması davalı A.. B.. vekili tarafından istenilmiş ise de; HUMK'nun 435.maddesi gereğince duruşma isteğinin süreden reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz isteğinin süresinde
**7. Hukuk Dairesi 2013/17950 E. , 2014/13837 K.** **"İçtihat Metni"** Mahkemesi : Antalya 4. İş Mahkemesi Tarihi : 18/04/2013 Numarası : 2011/284-2013/238 Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda; hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, incelemenin duruşmalı olarak yapılması davalı A.. B.. vekili tarafından istenilmiş ise de; HUMK'nun 435.maddesi gereğince duruşma isteğinin süreden reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine, 2- Davacı işyerinde 2010 yılında şoför, 2011 yılında ise tekniker olarak çalıştığını, sözleşmenin haksız olarak işveren tarafından sonlandırıldığını belirterek kıdem, ihbar tazminatı ile birtakım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davalılar davanın reddini istemiştir. Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Taraflar arasında davacı işçinin fazla mesai ve ulusal bayram genel tatil çalışması yapıp yapmadığı ve yıllık izne hak kazanıp kazanmadığı uyuşmazlık konusudur. Fazla mesai ve ulusal bayram genel tatil çalışması yaptığını ispat yükü işçiye, çalışma olgusunun ispatlanması halinde ücretlerinin ödendiğini ispat yükü ise işverene düşmektedir. Fazla çalışmanın ve ulusal bayram genel tatil çalışmasın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların tanık beyanlarıyla sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalarda bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır. İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil çalışması ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil çalışması alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda da ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil çalışması yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır. Somut olayda, davacı işyerinde 2010 yılı içerisinde şoför, 2011 yılında ise tekniker olarak çalışmıştır. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda dosyaya sunulan belirli aylara ilişkin olarak imza föyü listelerine ve tanık anlatımlarına göre davacının fazla mesai çalışması yaptığını ispatlayamadığı tespit edilmiştir. Davacının şoför olarak yaptığı işlerden biri de yazın belediyenin düzenlediği gençlik kamplarında otobüs kullanmak olduğu sabittir. Bu dönemlere ilişkin olarak davacı tarafından sunulan takometre kayıtlarına göre davacının günde 12,15,17 saat çalıştığı sabittir. Bilirkişi bu dönemde davacının yaz kampında görevli olmasının bu süreler zarfında çalıştığı anlamına gelmeyeceğini belirterek davacının fazla mesai yapmadığını kabul etmiştir. Ancak davacı gençlik kampı dönemlerinde otobüsü kendisi kullandığından takometrelerde belirtilen zaman zarfında bilfiil araç kullanmasa da kamp da olması nedeniyle çalıştığının kabul edilmesi gerekmektedir. Ayrıca davacı tanığı Ali Çoşkun da davacının bazı dönemler fazla mesai yaptığını belirtmiş ancak davacının hangi dönemde hangi sıklıkla fazla mesai yaptığı beyanında belirtmemiştir. Bu nedenle mahkemece yapılması gereken davacı tanığını bu hususlarda ayrıntılı olarak tekrar dinleyerek ve davacının gençlik kampı dönemlerine ait olarak dosyaya sunulan takometre kayıtlarına göre de belirtilen saatler aralığında bilfiil araç kullanması, kampta olması nedeniyle çalıştığı da göz önüne alınarak davacının fazla mesai alacağının tekrar değerlendirilmektir. Mahkemece bu husus yerine getirilmeksizin eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir Davacının ulusal bayram ve genel tatil alacağı sadece dosyaya sunulan imza föyleri dikkate alınmak suretiyle hesaplanmıştır. Ancak dosya kapsamına sunulan takometre kayıtlarından da davacının bazı genel tatil gönlerinde çalıştığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle mahkemece takometre kayıtları da yeniden incelenmek suretiyle davacının ulusal bayram ve genel tatil alacağının yeniden hesaplanması gerekeceğinden hükmün bu nedenlede bozulması gerekmektedir. SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılara yükletilmesine, 19.06.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.