5. Ceza Dairesi 2016/7588 E. , 2019/6030 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : İhmali davranışla görevi kötüye kullanma HÜKÜM : Mahkumiyet Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; Dairemiz
**5. Ceza Dairesi 2016/7588 E. , 2019/6030 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : İhmali davranışla görevi kötüye kullanma HÜKÜM : Mahkumiyet Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; Dairemizi...... Karar sayılı ilamı ile bozularak ortadan kaldırılan ve aleyhe temyiz bulunmayan 03/11/2011 tarihli ilk hükümde sanık hakkında verilen adli para cezasının 10 eşit taksitle ödenmesine karar verildiği, uyulan bozma kararı doğrultusunda yeni bir hüküm kurulduktan sonra CMUK'nın 326. maddesi uyarınca kazanılmış hakka konu olan taksit sayısının belirtilmesi ile yetinilmesi yerine aleyhe sonuç doğuracak şekilde hükmolunan adli para cezasıyla ilgili taksit konusunda karar verilmemesi, Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 20/09/2011 tarihli ve 2011/5-104 Esas, 2011/183 sayılı Kararında belirtildiği üzere, TCK'nın 53/5. maddesinin uygulanmamasının kazanılmış hak niteliğinde olduğu ve 03/11/2011 tarihli sanık aleyhine temyiz bulunmayan hükmün Dairemizin 08/02/2016 tarihli ve 2013/16669 Esas, 2016/1249 Karar sayılı ilamıyla kazanılmış hak saklı kalmak kaydıyla bozulmasına karar verilmesi nedeniyle sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/5. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi, Sanık hakkında sonuç olarak adli para cezası verilmesine rağmen uygulama imkanı olmayan TCK'nın 53/1. maddesinin tatbikine de karar verilmesi, Sanık hakkında tayin edilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında, adli para cezasına esas alınan tam gün sayısının hüküm fıkrasında gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi, Kanuna aykırı, sanık müdafin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın düzeltilmesi mümkün bulunduğundan aynı Yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanarak hüküm fıkrasının 1 no'lu bendinin 5. paragrafının “Sanığa verilen kısa süreli hapis cezasının, sanığın sosyal ve ekonomik durumu, yargılama sürecindeki tutum ve davranışları ile suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak 5237 sayılı TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince 75 tam gün adli para cezasına çevrilmesine, gün adli para cezasının 5237 sayılı TCK'nın 52/2. maddesi gereğince bir gün karşılığı takdir edilen 20,00 TL'den paraya çevrilmesi sonucu sanığın 1.500 TL adli para cezası ile CEZALANDIRILMASINA” şeklinde değiştirilmesi, hüküm fıkrasının 1 no'lu bendine “1412 sayılı CMUK'nın 326. maddesi uyarınca kazanılmış hakkı gözetilerek TCK'nın 52/4. maddesi gereğince adli para cezasının 10 eşit taksitte her ay ve birbirini takip eden aylarda sanıktan tahsiline," şeklinde ibarenin eklenmesi ile hüküm fıkrasından TCK'nın 53/1 ve 53/5. maddelerinin uygulanmasına ilişkin kısımların çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA 11/06/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.