13. Hukuk Dairesi 2017/5695 E. , 2018/7792 K. vekili Avukat ... ile T.C ... vekili Avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nden verilen 30/10/2014 tarih ve 2013/537-2014/431 sayılı hükmün Dairemizin 14/12/2016 tarih ve 2015/11718-2016/23255 sayılı ilamıyla temyiz dilekçesinin süreden reddine karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu. K A R A R Davacı, hastalara fizik …
**13. Hukuk Dairesi 2017/5695 E. , 2018/7792 K.** **"İçtihat Metni"** vekili Avukat ... ile T.C ... vekili Avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nden verilen 30/10/2014 tarih ve 2013/537-2014/431 sayılı hükmün Dairemizin 14/12/2016 tarih ve 2015/11718-2016/23255 sayılı ilamıyla temyiz dilekçesinin süreden reddine karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu. K A R A R Davacı, hastalara fizik tedavi ve rehabilitasyon hizmeti veren bir kurum olduğunu ve bu hizmetin belli bir bedel karşılığında yapıldığını, 22/04/2013 tarihinde ... adlı hastanın başvuruda bulunarak tedavi talep ettiğini, ilgili hastanın gerekli tedavilerinin yapıldığını, ...'ye adlı hastaya yapılan tedaviler doğrultusunda davalı kuruma Haziran 2013 dönemine ait bir fatura kesildiğini, ilgili hastanın rahatsızlığının iş kazası sonucu yürüme güçlüğü olduğu ve iş kazası sonucu uygulanan tedavilerinde farklı fatura ve dosya ile kuruma müracaat edilmesi gerektiği gerekçesi ile faturada kesinti yapıldığını, davalı kurum tarafından ... adlı hastaya ait tedavi bedellerinin ödenmemesinin usule ve yasaya uygun olmadığını, bu nedenle tedavi tutarları toplamı olan 16.519,58.-TL'nin davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davalı; davacının, iş kazası nedeniyle ayrı faturalandırılması gereken hastanın faturasını diğer tedavilerle birlikte faturalandırdığını kabul ettiğini, fakat taraflar arasında imzalanan Sağlık Hizmeti Satın Alım Sözleşmesi'ne ve SUT'a göre iş kazası durumunda her hasta için ayrı ayrı fatura düzenlenmesi ve kuruma ayrı sunulması gerektiğini, davanın haksız ve yersiz olduğunu bu nedenle reddine karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece, davacının davasının kabulü ile; 16.519,58.-TL'nin tahakkuk tarihi olan 19/08/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiş, Dairemizce temyiz dilekçesi süreden reddedilmiş, davalı bu sefer karar düzeltme isteminde bulunuştur. 1-Temyiz ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında usulün 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan karar düzeltme isteğinin reddi gerekir. 2-Dairemizin 2015/11718 Esas, 2016/23255 Karar sayılı temyiz dilekçesinin süreden reddi ilamında, temyiz isteminde bulunan davalıya 14.01.2015 tarihinde gerekçeli kararın tebliğ olunmuş ve temyiz dilekçesinin onbeş günlük yasal süre geçtikten sonra 02.02.2015 tarihinde verilmiş olmasından dolayı temyiz dilekçesinin reddine karar verilmişse de, yapılan inceleme sonucunda gerekçeli kararın 23.12.2014 tarihinde tebliğ edildiği, davalının da temyiz dilekçesini 29.12.2014 tarihinde sunduğu anlaşılmakla süresinde yapılan temyiz istemi gereğince karar düzeltme talebinin kabulü ile temyiz incelemesi yapılmıştır. Somut olayda davalı kurum 5502 sayılı Sosyal Güvenlik Kurumu Kanunun 35 vd. maddelerine göre harçtan muaf olduğu halde mahkemece harçtan sorumlu tutulması usul ve yasaya aykırıdır. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, usulün 438/7.maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir. Bu nedenle hüküm fıkrasının 2. bendinin hükümden çıkarılarak yerine Davalı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davacının ödediği harcın istek halinde davacıya iadesine” cümlesinin yazılmasına, yine aynı hükmün 4. bendinde yargılama giderleri düzenlenirken davacıdan peşin alınan harcın davalıya yükletilmesine ilişkin kısmında düzeltilmesi ve bu kapsamda peşin harcın yargılama giderinden çıkarılmasına karar verilmek suretiyle 4. bendinde bu şekilde düzeltilmesi gerekirken, sehven temyiz dilekçesinin süreden reddine karar verildiği bu kez yapılan inceleme ile anlaşıldığından, bu yanlışlığın düzeltilmesi de HUMK.nun 438/7 madde gereği olduğundan davalının karar düzeltme isteğinin kabulü ile, mahkeme hükmünün 2. ve 4. bendinin de düzeltilmesine ve mahkeme kararının bu şekilde düzelterek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir. SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle, davalının diğer karar düzeltme itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle, davalının karar düzeltme isteğinin kabulüne, Dairemizin 14/12/2016 gün 2015/11718 E. ve 2016/23255 K. sayılı temyiz dilekçesinin süreden reddine kararının kaldırılarak, mahkeme kararının “hüküm” başlıklı bölümünün 2. bendinin hükümden çıkartılarak yerine ‘davalı harçtan muaf olduğundan davacı tarafından peşin yatırılan 282,15 TL harcın istem halinde davacıya iadesine’ 4. bendinin hükümden çıkartılarak yerine “Davacı tarafından yapılan toplam 59,85 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine’ sözlerinin yazılmasına, kararın değiştirilen bu şekliyle ONANMASINA, 05/07/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.