Hukuk Genel Kurulu 2014/2294 E. , 2014/1007 K. "" MAHKEMESİ : Yargıtay 4. Hukuk Dairesi (İlk Derece) Taraflar arasındaki davadan dolayı; Yargıtay 4. Hukuk Dairesince ilk derece mahkemesi sıfatıyla verilen 01.10.2013 gün ve 2012/58 E.- 2013/69 K. Sayılı kararın bozulmasını kapsayan ve Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'ndan çıkan 21.05.2014 gün, 2014/4-371 E., 2014/675 K. sayılı ilamın, karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı vekili tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla…
**Hukuk Genel Kurulu 2014/2294 E. , 2014/1007 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ : Yargıtay 4. Hukuk Dairesi (İlk Derece) Taraflar arasındaki davadan dolayı; Yargıtay 4. Hukuk Dairesince ilk derece mahkemesi sıfatıyla verilen 01.10.2013 gün ve 2012/58 E.- 2013/69 K. Sayılı kararın bozulmasını kapsayan ve Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'ndan çıkan 21.05.2014 gün, 2014/4-371 E., 2014/675 K. sayılı ilamın, karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı vekili tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla; Hukuk Genel Kurulu'nca dilekçe, düzeltilmesi istenen ilam ve dosyadaki ilgili bütün kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü: HUKUK GENEL KURULU KARARI Dava yargısal faaliyetten dolayı devlet aleyhine açılan tazminat istemine ilişkin olup, davacı, İstanbul 12. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 14.05.2008 gün ve 2007/68-2008/115 sayılı kararı ile 10 ay hapis cezasına mahkum edildiğini ve kararın usulsüz olarak kesinleştirildiğini; mahkumiyet hükmünden, yakalama kararı çıkarılması üzerine haberdar olunduğunu, kararın infazın durdurulması istemli olarak temyiz edildiğini, ancak mahkemece infazın durdurulmadığını ve dört ay sonra şartla tahliye edildiğini, kararın usulsüz olarak kesinleştirildiğinin Yargıtay 9. Ceza Dairesi tarafından tespit edildiğini ve zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verildiğini, usulsüz kesinleştirme işlemine dayalı olarak cezanın infaz edilmesinin hukuka aykırı olduğunu ve sorumluluğu gerektirdiğini ileri sürülerek, 1.908,72TL maddi ve 20.000,00TL manevi tazminata hükmolunmasını talep etmiştir. Davalı Hazine vekili, istemin CMK'nun 141. ve devamı maddeleri kapsamında bulunduğunu, bu nedenle de görevli mahkemenin ağır ceza mahkemesi olduğunu, 2802 s. Kanun m. 93/A açısından da hak düşürücü sürenin geçirildiği; esası yönünden de sorumluluk koşullarının oluşmadığını savunmuştur. İlk derece mahkemesi sıfatıyla Yargıtay 4. Hukuk Dairesi esasa ilişkin yaptığı inceleme sonunda; hâkimin hukuki sorumluluğuna ilişkin koşulların gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın reddine karar vermiş davacı tarafın temyizi üzerine karar Hukuk Genel Kurulu’nca bozulmuştur. Davalı vekili, ilamın karar düzeltme yoluyla incelenmesini istemiştir. Dava devam ederken, 06.03.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6526 Sayılı Kanunun 19. maddesi ile 2802 sayılı Hakimler ve Savcılar Kanunu’nun 93/A maddesi yürürlükten kaldırılmış; 18.06.2014 gün ve 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile 5271 sayılı CMK 141. Maddesine 3 ve 4. fıkralar ve aynı Kanun’un 86. Maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’a da Geçici Madde 8 eklenmiştir. Bu yeni düzenlemeler karşısında, yargısal faaliyetten dolayı devlet aleyhine açılan tazminat davalarında görev sorunun yeniden tartışılması zorunlu hale gelmiştir.