2. Hukuk Dairesi 2015/4959 E. , 2015/8692 K. MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalılardan ... tarafından temyiz talebinin reddine dair 16.01.2015 tarihli ek karar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Hüküm, davalılardan Sami tarafından temyiz edilmiş, mahkemece, temyiz talebi…
**2. Hukuk Dairesi 2015/4959 E. , 2015/8692 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalılardan ... tarafından temyiz talebinin reddine dair 16.01.2015 tarihli ek karar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Hüküm, davalılardan Sami tarafından temyiz edilmiş, mahkemece, temyiz talebi, 16.1.2015 tarihinde “süresinde olmadığı” gerekçesiyle reddedilmiştir. Karar, temyiz eden davalı ... vekiline 26.12.2014 tarihinde tebliğ edilmiş, davalı vekili, kararı 12.1.2015 tarihinde temyiz etmiştir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununa 6217 sayılı Kanunla ilave edilen geçici 3. madde gereğince, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihine kadar 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin hükümleri uygulanacağına göre, temyiz müddeti iki hafta değil, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesi gereğince tebliğden itibaren on beş gündür. On beş günlük temyiz müddetinin son günü hafta tatiline rastladığından, süre tatili izleyen çalışma günü mesai saati sonuna kadar uzamıştır. Bu itibarla, 12.1.2015 günü verilen temyiz dilekçesi süresi içindedir. O halde, mahkemece 6100 sayılı Yasadaki iki haftalık süresinin esas alınarak temyiz talebinin “süre aşımı” sebebiyle reddi usul ve kanuna aykırıdır. Bu sebeple ek kararın bozularak ortadan kaldırılmasına, davalının temyiz itirazlarının incelenmesine karar verilmesi gerekmiştir. 2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar verilmesi gerekmiştir. SONUÇ: Temyiz talebinin süre aşımı sebebiyle reddine dair 16.1.2015 tarihli ek kararın yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple bozularak ortadan kaldırılmasına, temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz ilam harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 136.00 TL temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 28.04.2015 (Salı) KARŞI OY YAZISI Taşınmaz, davalı koca tarafından 4.5.2009 tarihinde ...'e devredilmiş, devralan ... tarafından da, 24.7.2009 tarihinde diğer davalı ...’ye satış suretiyle devredilmiştir. Taşınmazı ...'ten devralan Sami'nin, bu taşınmazı kendisine devreden ...'in üzerindeki kaydın "yolsuz tescil" niteliğinde olduğunu bildiği kabul edilse bile, yolsuz tescilin düzeltilmesini iyi niyetli olmayan üçüncü kişilere karşı doğrudan doğruya ileri sürme hakkı, taşınmaz üzerinde ayni hak sahibine aittir (TMK. m. 1024/3). Davacının, “aile konutu” olsa da bu taşınmaz üzerinde ayni bir hakkı bulunmamaktadır. O sadece, kocasının aile konutuyla ilgili tasarruf işlemine rızası gereken eştir. Açık rızanın yokluğu, kocanın işlemini geçersiz kılar (TMK. m. 194/1). Taşınmazın mülkiyeti, devralan tarafından üçüncü kişiye aktarıldıktan sonra, devralanla üçüncü kişi arasındaki işlem, Türk Medeni Kanununun 194. maddesinin dışındadır. Dolayısıyla ilk işlem için gerekli olan rızanın, sonraki işlem için de aranması, kanuna aykırıdır. Sonraki işlem, üçüncü kişinin iyi niyetli olup olmamasına göre, yolsuz tescil hükümlerine göre ele alınıp çözümlenmelidir. O da az yukarıda değinilen yolsuz tescilin düzeltilmesiyle mümkün olup, düzelmeyi iyi niyetli olmayan üçüncü kişilere karşı ileri sürme hakkının bulunmasını gerekli kılar. Oysa davacının taşınmaz üzerinde ayni bir hakkı mevcut değildir. Gerçekleşen bu fiili ve hukuki durum karşısında davanın reddi gerekirken, kabulü ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır. Açıklanan sebeple sayın çoğunluğun onama kararına iştirak etmek mümkün olmamıştır.