1. Ceza Dairesi 2024/5334 E. , 2025/2433 K. "" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2024/33 E., 2024/215 K. SUÇ : Kasten yaralama HÜKÜM : Direnme TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1.…
**1. Ceza Dairesi 2024/5334 E. , 2025/2433 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2024/33 E., 2024/215 K. SUÇ : Kasten yaralama HÜKÜM : Direnme TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 07.12.2023 tarihli ve 2022/12918 Esas, 2023/7642 Karar sayılı bozma ilâmı sonrası Erciş Ağır Ceza Mahkemesinin 07.05.2024 tarihli ve 2024/33 Esas, 2024/215 Karar sayılı kararı ile Dairemiz bozma ilâmına 5271 sayılı Kanun'un 307/4. maddesi uyarınca direnilmesine karar verilmiş ise de İlk Derece Mahkemesinin son uygulamasının, ilk hükümden farklı olduğu ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 31.10.2017 tarihli ve 2017/1-290 Esas, 2017/443 Karar sayılı kararında ayrıntıları izah edildiği üzere ilk hükümde yer almayan yeni ve değişik gerekçeye dayandığı anlaşılmakla, inceleme konusu kararın direnme kararı niteliğinde olmayıp eylemli direnme (uyma) ve dolayısıyla "yeni hüküm" niteliğinde olduğu yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Erciş Ağır Ceza Mahkemesinin 03.03.2022 tarihli ve 2021/101 Esas, 2022/50 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 6 ay hapis cezasına, hak yoksunluklarına ve cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, 2. Van Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 23.09.2022 tarihli ve 2022/1742 Esas, 2022/1133 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a ve 303. maddeleri uyarınca sanık hakkında kurulan mahkûmiyet hükmü yönünden düşme kararı verilmesi suretiyle düzeltilerek esastan reddine, 3. Bu kararın katılan vekili tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 07.12.2023 tarihli ve 2022/12918 Esas, 2023/7642 Karar sayılı kararıyla özetle; sanığın eyleminin maktulun direncini kırmak suretiyle oğlu olan suça sürüklenen çocuğun eyleminin icrasını kolaylaştırmak suretiyle 5237 sayılı Kanun'un 39/2-c. maddesi kapsamında kasten öldürme suçuna yardım etme niteliğinde olduğunun gözetilmemesi nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,