9. Hukuk Dairesi 2015/5348 E. , 2016/19209 K. "" MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ DAVA : Davacı, fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı, da…
**9. Hukuk Dairesi 2015/5348 E. , 2016/19209 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ DAVA : Davacı, fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı, davalıya ait işyerinde iç kontrol ve risk yönetiminden sorumlu grup müdürü olarak çalışktığını, yaptığı fazla çalışmaların karşılığının ödenmediğini ileri sürerek, fazla çalışma ücreti alacağının tahsilini, istemiştir. B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı, zamanaşımı def'ini öne sürüp, davacının üst düzey yönetici olup çalışma saatini kendisinin ayarladığını, fazla çalışma alacağı olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, dosyaya davalı tarafça ibraz edilen turnike kayıkları ile tanık anlatımlarına göre davacının fazla çalışma yaptığı ve alacağı olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir. D) Temyiz: Kararı taraflar temyiz etmiştir. E) Gerekçe: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2- Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır. Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır. Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır. Somut uyuşmazlıkta, davacı davalı işyerinde çalıştığı 2006-2007 ve 2008 yıllarında fazla çalışma yaptığını ileri sürüp delil olarak tanık beyanlarına dayanmıştır. Tanık anlatımlarında davacının ilgili dönemde fazla çalışma yaptığı beyan edildiğine göre Mahkemece bu dönemler için hesaplama yapan rapor bir değerlendirmeye tabi tutularak davacının talebinin değerlendirilmesi gerekirken ilgili döneme yönelik talebin ispat olmadığı gerekçesi ile reddi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir. F) Sonuç: