3. Hukuk Dairesi 2015/4978 E. , 2015/17152 K. "" MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 12. AİLE MAHKEMESİ TARİHİ : 11/12/2014 NUMARASI : 2012/272-2014/896 Taraflar arasındaki ziynet eşyası alacağı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 03.11.2015 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine; temyiz eden davacı vekili Av. Güzide B…
**3. Hukuk Dairesi 2015/4978 E. , 2015/17152 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 12. AİLE MAHKEMESİ TARİHİ : 11/12/2014 NUMARASI : 2012/272-2014/896 Taraflar arasındaki ziynet eşyası alacağı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 03.11.2015 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine; temyiz eden davacı vekili Av. Güzide Başbilen geldi. Karşı taraf davalı vekili Av. Çetin Tarcı geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı vekili dilekçesinde; davacıya ait şahsi eşyalar, çeyiz eşyaları ve tüm ziynet eşyalarının davalının uhdesinde kaldığını, düğünün hemen ertesinde Garanti Bankasında ziynetleri koymak ve müşterek kullanılmak üzere kasa kiralamayı kararlaştırdıklarını, davalının henüz kimliği değişmeyen davacı adına kasa kiralanamayacağını söylemesi ve banka görevlisinin de bunu teyit etmesi üzerine kasanın davalı adına tesis edildiğini ileri sürerek; ziynet eşyalarının davacıya iadesini, olmazsa bedeli olan 30.000 TL'nin davalıdan tahsilini, çeyiz eşyası olarak getirilen ve davalı uhdesinde kalan eşyaların iadesini, bu mümkün olmazsa bedeli 20.000 TL'nin ve davacıya ait evlilik birliği içinde satılan ve davalı adına yatırılan Rover marka arabanın bedeli olan 10.000 TL'nin davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davalı vekili cevabında; ziynet eşyalarının davacıda olduğu ve hiçbir zaman davalıya verilmediğini, iddiaların hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, çeyiz eşyalarının iadesine yönelik taleplerinin sonuçsuz kaldığını, araç bedelinin ise davalıya verilmediğini savunarak, davanın reddini dilemiştir. Mahkemece; tarafların 01.10.2004 tarihinde evlendiklerini, Garanti Bankası cevabına göre kasa hesabının davalı ve dava dışı S.. B.. tarafından açıldığı, iki adet anahtarın da Safiye tarafından alındığı, kasa ziyaretlerinin; 13.06.2005 saat 9.30, 01.12.2005 saat 10.00 ve 09.03.2007 saat 9.15 olmak üzere gerçekleştiği, davalı tarafından kasanın hiç açılmadığının anlaşıldığı, davacı tanıkları ziynetlerin tamamının kasaya konulduğu hususunda beyanda bulunmuşlarsa da davalı tarafından kasanın açılarak bu altınların alındığı konusunda resmi kayıt bulunmadığı, davacı vekilince yemin deliline başvurup başvurmayacağı konusunda beyanında; açıkça, yemin deliline başvurmayacaklarını belirtmiş olduğu ve bu durumda davacının altınların bu kiralanan kasaya konulduğunun ispatlanamadığı gerekçe gösterilerek, davanın reddine karar verilmiştir. Hükmü, davacı vekili temyiz etmektedir.