7. Hukuk Dairesi 2013/7734 E. , 2013/14748 K. "" Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü: 1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının tüm, davalının aşağıdak…
**7. Hukuk Dairesi 2013/7734 E. , 2013/14748 K.** **"İçtihat Metni"** Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü: 1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki itirazlarının reddine, 2-Davacı, montajcı olarak davalıya ait Türkmenistan’daki işyerinde aylık 750,00 USD fiks ücret ve fazla mesai, hafta sonu ücreti ilave edilmek suretiyle anlaştığını, hafta sonu ve fazla mesai ücreti dahil 875,00 USD ücretinin olduğunu, ancak 2008 Ekim, 2009 Mart, Nisan, Mayıs, Haziran, Temmuz, Ağustos aylarına ilişkin ücretlerinin ödenmemesi ve yatacak yer olarak belirlenen yerin koşullarının uygun olmaması nedeniyle 6.8.2009 tarihli dilekçesi ile iş akdini haklı feshettiğini, bu nedenle ihbar ve kötüniyet tazminatı ile fazla mesai, hafta tatili ücretinin tazminatının ödetilmesini istemiştir. Davalı, davacının 875,00 $ ücretine fazla çalışma ve hafta tatili ücretinin de dahil olduğunu ve iş akdini kendisinin feshetmesi nedeniyle ihbar tazminatı talep edemeyeceğini, iş güvencesi kapsamında bulunması nedeniyle de kötüniyet tazminatı isteyemeyeceğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir. Mahkemece, davacının ihbar ve kötüniyet tazminatı taleplerinin reddine, ücret, fazla mesai ve hafta tatili ücreti taleplerinin kabulüne karar verilmiştir. Taraflar arasındaki uyuşmazlık, fazla çalışma hafta tatili ve genel tatil ücretini davacıyı ödenen maktu ücrete dahil olup olmadığı konusundadır. Fazla çalışmaların aylık ücret içinde ödendiğinin öngörülmesi ve buna uygun ödeme yapılması halinde, yıllık 270 saatlik fazla çalışma süresinin ispatlanan fazla çalışmalardan indirilmesi gerekir. Kanunda öngörülen yüzde elli fazlasıyla ödeme kuralı nispi emredici niteliktedir. Tarafların sözleşmeyle bunun altında bir oran belirlemeleri mümkün değilse de, daha yüksek bir oran tespiti olanaklıdır. Fazla çalışma ücretinin son ücrete göre hesaplanması doğru olmayıp, ait olduğu dönem ücretiyle hesaplanması gerekir. Yargıtay kararları da bu yöndedir. Bu durumda fazla çalışma ücretlerinin hesabı için işçinin son ücretinin bilinmesi yeterli olmaz. İstek konusu dönemler açısından da ücret miktarlarının tespit edilmesi gerekir. İşçinin geçmiş dönemlere ait ücretinin belirlenememesi halinde, bilinen ücretin asgari ücrete oranı yapılarak buna göre tespiti gerekir. Ancak işçinin işyerinde çalıştığı süre içinde terfi ederek çeşitli unvanlar alması veya son dönemlerde toplu iş sözleşmesinden yararlanılması gibi durumlarda, meslek kuruluşundan bilinmeyen dönemler için ücret araştırması yapılmalı ve dosyadaki diğer delillerle birlikte değerlendirmeye tabi tutularak bir karar verilmelidir.