2. Ceza Dairesi 2023/17592 E. , 2024/2653 K. "" B O Z M A Ü Z E R İ N E İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/522 E., 2023/112 K. SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret Sanık müdafiinin 09.02.2023 tarihli hükme karşı 10.02.2023 tarihinde süre tutum talebinde bulunduğu anlaşıldığından tebliğnamedeki temyiz isteminin reddi düşüncesine iştirak edilmemiştir. Sanık hakkında bozma…
**2. Ceza Dairesi 2023/17592 E. , 2024/2653 K.** **"İçtihat Metni"** B O Z M A Ü Z E R İ N E İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/522 E., 2023/112 K. SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret Sanık müdafiinin 09.02.2023 tarihli hükme karşı 10.02.2023 tarihinde süre tutum talebinde bulunduğu anlaşıldığından tebliğnamedeki temyiz isteminin reddi düşüncesine iştirak edilmemiştir. Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Sanığın adlî sicil kaydındaki 30.06.2014 tarihinde kesinleşen ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141/1. maddesi uyarınca mahkûmiyet hükmünü ihtiva eden İnegöl Asliye Ceza Mahkemesinin, 2013/166 Esas, 2014/82 Karar sayılı ilâmı nedeniyle sanığın mükerrir olduğunun gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Lehe bozma sonrası yapılan yargılama giderlerinin sanıktan tahsiline karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından yargılama giderine ilişkin kısım çıkartılarak yerine "bozma öncesi yapılan yargılama giderlerinin terkin sınırının altında kalması, bozma kararı sonrası yapılan yargılama giderlerinin ise lehe bozma olması sebebiyle Devlet Hazinesi üzerinde bırakılmasına" cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usûl ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.