8. Hukuk Dairesi 2014/12182 E. , 2015/13989 K. MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi DAVA TÜRÜ : Muhdesatın tespiti .... ile.... ve müşterekleri aralarındaki muhdesatın tespiti davasının kabulüne dair ...... Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 26.11.2013 gün ve 112/525 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılar ..... ve.... vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü: KARAR Davacı vekili, tapuda..... adına kayıtlı Camialanı mevki 1556 p…
**8. Hukuk Dairesi 2014/12182 E. , 2015/13989 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi DAVA TÜRÜ : Muhdesatın tespiti .... ile.... ve müşterekleri aralarındaki muhdesatın tespiti davasının kabulüne dair ...... Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 26.11.2013 gün ve 112/525 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılar ..... ve.... vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü: KARAR Davacı vekili, tapuda..... adına kayıtlı Camialanı mevki 1556 parsel üzerinde muhdesat niteliğindeki iki katlı kuzey-batı binanın ikinci katının müvekkiline, söz konusu ikinci kat dışında kalan diğer bina ve daireler ile ahırların ve narenciye ağaçlarının ortak miras bırakan ...... ait olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir. Bir kısım davalılar vekili, dava konusu binanın ortak muris .....tarafından yaptırıldığını, davacının çocuk yaşta ev yaptırabilecek birikiminin olamayacağını, evin yapıldığı tarihte ekonomik bir gücünün de olmadığını açıklayarak davanın reddini savunmuştur. Davalılar....,....,.... ...... ortak cevap dilekçelerinde dava konusu yerdeki evin murislerine ait olduğunu belirterek davanın reddini savunmuşlardır. Mahkemece, davanın kabulü ile dava konusu Camialanı mevki 1556 parsel üzerindeki kadastro teknisyeni.....'un 07.05.2013 tarihli krokili raporunda “A” harfi ile gösterdiği binanın 2. katındaki dairenin davacı....'ın, aynı parseldeki diğer muhdesatların muris ......'ın mülkiyetinde olduğunun tespitine karar verilmesi üzerine; hüküm, bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dava, muhdesatın tespitine ilişkindir. Mahkemece yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiş ise de yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli değildir. Bir kısım davalılar vekili 30.03.2012 havale tarihli dilekçesinde tanıklarını liste halinde bildirmiş, mahkemece bunlardan sadece...... dinlenmiş, adı geçen davalılar vekili diğer tanıklarını yargılama oturumunda dinleteceğini bildirdiği halde sonraki oturumlarda bu husus yerine getirilmemiştir. Diğer yandan davacı tanıkları dava konusu 1556 parsel üzerinde “A” harfi ile gösterilen yapının 2. katını davacının yaptırdığını bildirdikleri halde bir kısım davalılar tanığı.....l tarafların ortak murisi.....tarafından yaptırıldığı ve inşaatında bizzat çalıştığını bildirmiştir. Dava konusu dairenin kimin tarafından yaptırıldığı hususunda duraksama bulunmaktadır. Mahkemece bir kısım davalılar vekilinin listesinde belirttiği tanıklar ...... ile ... ...'ın dinlenmeleri, davacı taraf tanıklarının beyanları ile arada çelişki bulunduğunda 6100 sayılı HMK'nın 261/1 maddesi uyarınca çelişkinin yüzleştirmek suretiyle giderilmeye çalışılması, beyanlar arasındaki çelişkinin giderilememesi durumunda hangi taraf tanığının beyanının üstün tutulduğunun karar gerekçesinde gösterilmesi, bundan sonra tüm taraf tanık beyanlarının birlikte tartışılıp değerlendirilerek karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile karar verilemez. Kabule göre de, yargılama giderleri taraflara yükletilirken tarafların pay durumlarının göz önünde bulundurulmamış olması da doğru değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca usul ve yasaya aykırı olan hükmün BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 395,00 TL peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 25.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.