3. Hukuk Dairesi 2014/3728 E. , 2014/7715 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : TEKİRDAĞ 2. ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ TARİHİ : 09/10/2012 NUMARASI : 2011/351-2012/484 Taraflar arasında görülen borçlu olmadığının ve 6111 sayılı Yasadan yararlanma hakkı bulunduğunun tespiti ve uygulanması davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir. Y A R G I T A Y K A R A R I Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağ
**3. Hukuk Dairesi 2014/3728 E. , 2014/7715 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ : TEKİRDAĞ 2. ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ TARİHİ : 09/10/2012 NUMARASI : 2011/351-2012/484 Taraflar arasında görülen borçlu olmadığının ve 6111 sayılı Yasadan yararlanma hakkı bulunduğunun tespiti ve uygulanması davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir. Y A R G I T A Y K A R A R I Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü: Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı TEDAŞ tarafından davacı şirket aleyhine icra takibi yapıldığını, davalının çıkardığı hesap özeti ve taksit tutarının fazla olduğunu belirterek, şimdilik 10.000 TL borçlu olmadığının tespitine, 6111 sayılı Kanuna göre yeniden yapılandırma ile toplam borcun tespitini ve davacının borçlarının yeniden uyarlanmasını talep etmiştir. Davalı vekili cevabında, davacı şirketin borcu olduğu için icra takibi başlattıklarını, davacının borcu olduğunu beyan etmiştir. Mahkemece; (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla) davacının menfi tespit talebinin reddine, 150.405 TL borçlu olduğunun tespitine, davacının halen 29.675.62 TL borcu olduğunun tespitine, 6111 sayılı Kanundan yararlandığı için karar verilmesine yer olmadığına ve 4.maddede ise davacı tüketicinin harçtan muaf olması nedeniyle harç alınmasına yer olmadığına karar verilmiş, hükmü taraf vekilleri temyiz etmiştir. Dosya kapsamından, davacı şirketin davalı TEDAŞ ile "sanayi tipi" abone sözleşmesi yaptıkları ve kullanılan elektriğin davacının işyerine ait olduğu anlaşılmaktadır. 4822 sayılı Yasa ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun Amaç başlıklı 2.maddesinde “Bu kanunun, birinci maddesinde belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar” hükmüne yer verilmiş, yasanın 3.maddesinde mal; alışverişe konu olan taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri gayri maddi malları ifade eder. Satıcı; kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri kapsar. Tüketici ise mal veya hizmeti, ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek yada tüzel kişiyi ifade eder şeklinde tanımlanmıştır. Bir hukuki işlemin 4077 sayılı Yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir. 4077 sayılı Yasanın 23.maddesi bu kanunun uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa tüketici mahkemelerinde bakılacağını öngörmüştür. Bu durumda, davacı şirket ile davalı TEDAŞ arasındaki ilişkinin 4077 sayılı Kanun kapsamında kalmadığı ve buna gör e davaya bakmaya genel mahkemelerin görevli olduğu gözetilerek, mahkemece; davanın Asliye Hukuk Mahkemesind e görülmek üzere görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde Tüketici Mahkemesi sıfatıyla hüküm kurulması doğru görülmemiştir. Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 20.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.