(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi 2013/3368 E. , 2013/8807 K. MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi DAVA TÜRÜ : Tahliye-Alacak-Tazminat Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye,alacak ve tazminat davasına dair karar, bir kısım davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Dava, kiralananın tahliyesi, kira alacağı ile sözleşmeden kaynaklanan cezai şart niteliğindeki tazminatın…
**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi 2013/3368 E. , 2013/8807 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi DAVA TÜRÜ : Tahliye-Alacak-Tazminat Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye,alacak ve tazminat davasına dair karar, bir kısım davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Dava, kiralananın tahliyesi, kira alacağı ile sözleşmeden kaynaklanan cezai şart niteliğindeki tazminatın tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, davalı kiracının kiralanandan tahliyesine, kira alacağının ve sözleşmede kararlaştırılan cezai şartın davalılardan tahsiline karar verilmesi üzerine hüküm davalı kefiller ... ve ... tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir. 1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller takdir edilerek karar verilmiş olmasına göre, temyiz eden davalıların kira alacağına yönelik temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Davalıların sözleşmede kararlaştırılan tazminat (cezai şart) istemine ilişkin temyiz itirazlarına gelince; Taraflar arasında düzenlenen 15/09/2008 başlangıç tarihli beş yıl süreli kira sözleşmesi ile kiracı ... Hedef Eğitim Öğretim İnşaat Taahhüt Ticaret Ltd.Şti. tarafından, ... Caddesi ... nolu taşınmaz Rehabilitasyon Merkezi olarak kullanılmak üzere kiralanmıştır. Sözleşmenin 14. maddesinde kontratın feshine neden olan tarafın 40.000 Euro tazminat ödeyeceği kararlaştırılmış, temyiz eden davalılar ise sözleşmeyi kefil sıfatıyla imzalamıştır. Davacı vekili dava dilekçesinde kiralananın tahliyesi ile 34.600 TL birikmiş kira alacağının ve 40.000 Euro tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece davalı kiracının kiralanandan tahliyesine, 34.600 TL kira alacağının ve 40.000 Euro tazminatın dava tarihindeki karşılığı olan 89.516 TL cezai şartın davalılardan tahsiline karar verilmesi üzerine hüküm davalı kefiller ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir. Karar tarihinden sonra 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 589. maddesinin son fıkrasında kefilin asıl borç ilişkisinin hükümsüz hâle gelmesinin sebep olduğu zarardan ve ceza koşulundan sorumlu olacağına ilişkin anlaşmaların kesin olarak hükümsüz olduğu düzenlenmiştir. 6101 Sayılı Türk Borçlar Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun Geçmişe etkili olma başlıklı 2.maddesinde; Türk Borçlar Kanununun kamu düzenine ve genel ahlaka ilişkin kurallarının gerçekleştikleri tarihe bakılmaksızın bütün fiil ve işlemlere uygulanacağı, aynı Kanunun görülmekte olan davalara ilişkin uygulama başlıklı 7.maddesinde de; Türk Borçlar Kanununun kamu düzenine ve genel ahlaka ilişkin kuralları ile geçici ödemelere ilişkin 76'ncı, faize ilişkin 88'nci, temerrüt faizine ilişkin 120'nci ve aşırı ifa güçlüğüne ilişkin 138'nci maddesinin görülmekte olan davalara da uygulanacağı hükmüne yer verilmiş olup 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 589. maddesinin son fıkrasındaki düzenleme kamu düzenine ilişkin olduğundan, 6101 sayılı Kanunun 2 ve 7. maddeleri uyarınca eldeki davalara uygulanması gerekmektedir. Anılan yasal düzenlemelere göre cezai şarta ilişkin sözleşme hükmü kefiller yönünden geçersiz hale geldiğinden kefiller hakkındaki tazminat (cezai şart) istemin reddine karar verilmesi gerekir. Hüküm bu nedenle bozulmalıdır. SONUÇ:Yukarıda (2) nolu bentte yazılı nedenlerle davalıların temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine 20/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.