9. Hukuk Dairesi 2017/12447 E. , 2019/20016 K. MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı-karşı davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: YARGITAY KARARI A) Davacı Karşı Davalı İsteminin Özeti: Davacı/davalı vekili, davacının 01/02/1997-01/10/2…
**9. Hukuk Dairesi 2017/12447 E. , 2019/20016 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı-karşı davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: YARGITAY KARARI A) Davacı Karşı Davalı İsteminin Özeti: Davacı/davalı vekili, davacının 01/02/1997-01/10/2012 tarihleri arasında lastik tamircisi olarak çalıştığını, 01/10/2012 tarihinde davalı karşı davacı ile arasında tartışma çıktığını, davalı işyeri sahibinin küfür ettiğini, davacı karşı davalının arabasına binip işyeri önünde dolaştığı sırada, şirket sahibi tarafından şiddete maruz kaldığını ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık ücretli izin, fazla mesai ile ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının davalı karşı davacıdan tahsiline karar verilmesini, karşı davanın reddine karar verilmesini istemiştir. B) Davalı Karşı Davacı Cevabı ve İsteminin Özeti: Davalı/davacı vekili, davacının alacakların zamanaşımına uğradığını, davacı karşı davalının davalı karşı davacının yanına gelerek ağza alınmayacak derecede küfür, hakaret ve tehditlerde bulunduğunu, bu nedenle İş Kanunu’nun 25/ll maddesine göre haklı nedenle iş akdinin feshedildiğini, fazla mesai ücreti alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddine, davacı/davalının işverene küfür etmesi ve saldırması nedeniyle 10.000,00 TL manevi tazminatın davacı karşı davalıdan alınmasına karar verilmesini istemiştir. C) Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, Antalya 27. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/36 E., 2013/79 K. sayılı dosyasında, davacı ...'ın maaş ve diğer alacakların ödenmesi konusunda yapılan konuşmalar sırasında çıkan tartışmada ...'ın küfrederek hakaret ettiği, bunun üzerine ...'ın da küfrederek hakaret ettiği, CD kayıtlarında ...'ın işyerinden ayrıldığı, dışarıda tekrar hakaret içeren sözler söylemesi üzerine ...'ın dışarı çıkarak ...'a yönelik yaralama eylemi gerçekleştirdiği gerekçesiyle davacı/davalı ...'ın hakaret suçundan cezalandırılmasına, davalı-davacı ... 'nın yaralama suçundan cezalandırılmasına ve ...'ın hakaret suçunu kendisine yönelik hakarete karşılık olarak işlediğinden ceza verilmesine yer olmadığına karar verildiği, kararın temyizi üzerine Yargıtay 18. Ceza Dairesi’nin 14/09/2015 tarih ve 2015/5466 E., 2015/5203 K. sayılı karar ile hükmün onanmasına karar verildiğinin anlaşıldığı, ceza dosyası ve dosyaya sunulan belgelere göre olayın davacı işçi ...'ın hakareti ile başladığı bu nedenle iş akdine haklı gerekçelerle son verildiği ispatlandığından davacının kıdem ve ihbar tazminatı ile manevi tazminata hak kazanamadığı, ücret bordrolarında fazla çalışma tahakkukunun olması ve bordroların imzalı olması nedeniyle davacı karşı davalı işçinin fazla çalışma ücreti alacağı olmadığı, ulusal bayram ve genel tatil alacağı bulunduğu, ceza dosyasına göre ilk hakaret eyleminin davacı karşı davalı ...'dan geldiği, olayın bu nedenle başladığı, davalı karşı davacının kişilik hakları zarara uğradığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. D) Temyiz: Kararı, davacı-karşı davalı vekili temyiz etmiştir. E) Gerekçe: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı-karşı davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2- Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır. Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır. İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçinin imzasını içermeyen bordrolarda fazla çalışma tahakkuku yer aldığında ve tahakkukta yer alan miktarların karşılığı banka hesabına ödendiğinde, tahakkuku aşan fazla çalışmalar her türlü delille ispatlanabilir. Tahakkuku aşan fazla çalışma hesaplandığında, bordrolarda yer alan fazla çalışma ödeme tutarları mahsup edilmelidir. Somut uyuşmazlıkta, davacının imzasını içeren fazla mesai tahakkuku bulunan bordroların dışlanması gerekir ise de imzalı olmayan bordro dönemleri için karşılığı bankaya ödenmiş ise mahsup yapılmalıdır. İmzasız bordro dönemlerinde fazla çalışma yapıldığının her türlü delille ispatı mümkün olup, dosya içinde bulunan tanık beyanları dikkate alınarak fazla çalışma hesabı yapılmalı, belirtilen ilkeler doğrultusunda istekle ile ilgili karar verilmelidir. F) SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.11.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.