Hukuk Genel Kurulu 2017/2794 E. , 2018/1866 K. "" MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi Taraflar arasındaki “geçici su abonelik tesisi” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 4. Tüketici Mahkemesince davanın reddine dair verilen 20.03.2015 tarihli ve 2014/691 E., 2015/703 K. sayılı kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 01.06.2016 tarihli ve 2015/13636 E., 2016/8662 K. sayılı kararı ile: “...Davacı vekili, dilekçesinde; müvekkilini…
**Hukuk Genel Kurulu 2017/2794 E. , 2018/1866 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi Taraflar arasındaki “geçici su abonelik tesisi” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 4. Tüketici Mahkemesince davanın reddine dair verilen 20.03.2015 tarihli ve 2014/691 E., 2015/703 K. sayılı kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 01.06.2016 tarihli ve 2015/13636 E., 2016/8662 K. sayılı kararı ile: “...Davacı vekili, dilekçesinde; müvekkilinin Altındağ İlçesi Beşikkaya mahallesi 21104 ada 2 parselde bulunan binada mülk sahibi olduğunu, binanın yapımının mülk sahipleri tarafından tamamlandığını, davalı kuruma yapılan abonelik başvurusunun müteahhidin iskan işlemlerini tamamlamaması nedeniyle reddedildiğini, bu şekilde müvekkilinin mağduriyetine yol açtığını belirterek; geçici abonelik tesisine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, cevap dilekçesinde; aboneliğin yapılabilmesi için gerekli şartların yerine getirilmesi gerektiğini savunarak; davanın reddini istemiştir. Mahkemece; davaya konu binanın statik raporu olmadığı, ilk yapı ruhsat tarihinin 30/01/2004 olduğu, 05/07/2010 tarihinde yenilendiği ve ilk ruhsatın geçersiz olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, süresi içerisinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Uyuşmazlık; maliki bulunduğu bağımsız bölüm (daire) nedeniyle, davacının; davalı idareden geçici su aboneliği tesis edilmesini isteyip isteyemeyeceği hususundadır. 3194 sayılı İmar Kanununun Yapı kullanma izni başlıklı 30.maddesinde; "Yapı tamamen bittiği takdirde tamamının, kısmen kullanılması mümkün kısımları tamamlandığı takdirde bu kısımlarının kullanılabilmesi için inşaat ruhsatını veren belediye ve valilikten izin alınması mecburidir. Mal sahibinin müracaatı üzerine, yapının ruhsat ve eklerine uygun olduğu ve kullanılmasında fen bakımından mahzur görülmediğinin tespiti gerekir" denilmektedir. Yine aynı kanunun Kullanma izni alınmamış yapılar başlıklı 31.maddesinde de; "İnşaatın bitme günü, kullanma izninin verildiği tarihtir. Kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılarda izin alınıncaya kadar elektrik, su ve kanalizasyon hizmetlerinden ve tesislerinden faydalandırılmazlar. Ancak, kullanma izni alan bağımsız bölümler bu hizmetlerden istifade ettirilir." hükmü bulunmaktadır. Açıklanan madde hükümleri birlikte değerlendirildiğinde yapı kullanma (iskan) izni verilmeyen veya alınmayan yapıların izin alınıncaya kadar belediye hizmetlerinden ve tesislerinden faydalanamayacakları açıktır.