14. Ceza Dairesi 2019/3477 E. , 2019/12892 K. "" MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi SUÇ : Cinsel taciz, tehdit, hakaret HÜKÜM : Mahkumiyet İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine,…
**14. Ceza Dairesi 2019/3477 E. , 2019/12892 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi SUÇ : Cinsel taciz, tehdit, hakaret HÜKÜM : Mahkumiyet İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; 5237 sayılı TCK'nın 105/1, 125/1 ve 106/1-2. maddelerinde düzenlenen suçların soruşturma ve kovuşturmalarının şikayete tabi olduğu ve kovuşturma evresinde sanıktan şikayetçi olup kamu davasına katılan mağdurenin, mahkemece kurulan mahkumiyet hükümlerinin sanık tarafından temyiz edilmesinin ardından dosyaya sunduğu 23.10.2014 havale tarihli dilekçeyle şikayetinden vazgeçip, sanığın da şikayetten vazgeçmeyi kabul ettiğini beyan etmesi karşısında, vaki feragat nedeniyle davaların düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye istinaden düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, vaki şikayetten vazgeçme nedeniyle kamu davalarının 5237 sayılı TCK'nın 73/4 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince ayrı ayrı DÜŞMESİNE, 02.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.