17. Hukuk Dairesi 2016/174 E. , 2018/10479 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen kararın davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü: -K A R A R- Davacı vekili,müvekkili ...'nün maliki bulunduğu aracı ile 18/09/2014 tarihinde oğlu ... ile birlikte seyir halinde iken yol üzerinde bulunan rögar boşluğunun üstünden
**17. Hukuk Dairesi 2016/174 E. , 2018/10479 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen kararın davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü: -K A R A R- Davacı vekili,müvekkili ...'nün maliki bulunduğu aracı ile 18/09/2014 tarihinde oğlu ... ile birlikte seyir halinde iken yol üzerinde bulunan rögar boşluğunun üstünden geçerken rögar kapağının yerinden çıkarılıp yan tarafa konulması nedeniyle aracın boşluğa düşüp rögar kapağına çarpması sonucunda devrilerek takla attığını, kaza sonucunda müvekkilerinin yaralandıklarını, kusurun tamamen yolun yapım ve onarımdan sorumlu kuruluşlara ait olduğunun belirlendiğini belirterek ... için 32.677,00 TL maddi ve 10.000,00 TL manevi, oğlu ... için 10.000,00 TL manevi tazminat olmak üzere toplam 52.577,00 TL nin kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, mahkemenin görevsizliği nedeniyle davanın usulden reddine, karar verilmiş, hüküm davacılar vekilince temyiz edilmiştir. Dava trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Davacılar vekili, müvekkillerinden ...'ya ait olup idaresinde bulunan aracın, yolda bulunan ve davalının sorumluluğunda olduğu iddia edilen rögar kapağının yerinden çıkartılmış olması sonucunda rögar çukuruna düştüğünü belirterek maddi ve manevi tazminat isteminde bulunmuştur. TTK'nın 18. maddesinde; kendi kuruluş kanunları gereğince özel hukuk hükümleri dairesinde idare edilmek ve ticari şekilde işletilmek üzere devlet, vilayet, belediye gibi kamu tüzel kişileri tarafından kurulan teşekkül ve müessesellerin dahi tacir sayılacakları belirtilmiştir. Davalı ...'nin kuruluşu hakkındaki 2560 sayılı Kanun'da, bu Kurumun Genel Kurul, Yönetim Kurulu ve Genel Müdürlük ile yönetileceği, denetçileri vasıtasıyla denetim yapılacağı, yıllık faaliyet ve yatırımlarının bilançolarda belirlenip, genel kurulun onayına sunulacağı ve bütçesinin kamu iktisadi teşebbüslerinde uygulanan bütçe formülüne göre düzenleneceği açıklandığına göre, bu kuruluşun özel hukuk hükümlerine göre idare edilen bir kamu kuruluşu olduğunun kabulü gerekir. Davalı ... Müdürlüğünün yaptığı hizmet kamu hizmeti ise de, faaliyetini özel hukuk kuralları altında yapması itibariyle TTK'nın 18/1 maddesi anlamında tacir sayılacağı ve özel hukuk hükümlerine tabi bulunan kamu kuruluşlarının kişilerle olan ilişkilerinden doğan dava ve işler de adli yargının görev alanına girdiğinden davalının, haksız eylem niteliğindeki tutumundan kaynaklanan uyuşmazlığı da adli yargı yerinde çözümlenmesi gerekir. Bu yönde yargısal uygulamalar yerleşiktir.(HGK'nın, 21.9.1983 gün ve 1980/1 1-2721;1983/823, 29.11.1995 gün ve 1995/11 - 647;1995/1043 sayılı kararları, HGK.2007/4-597E-2007/674 K.). Bu durumda mahkemece, işin esasının incelenmesi gerekirken, yargı yolu caiz olmadığından davanın reddine karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir. SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 13/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.