6. Ceza Dairesi 2010/4200 E. , 2013/1927 K. MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : TCK 116/1. maddesi 1 yıl HC ve 151/1. maddesi 1 yıl HC ve 142/1-b, 145, 58/6, 108/5. maddesi 1 yıl 4 ay HC Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin t…
**6. Ceza Dairesi 2010/4200 E. , 2013/1927 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : TCK 116/1. maddesi 1 yıl HC ve 151/1. maddesi 1 yıl HC ve 142/1-b, 145, 58/6, 108/5. maddesi 1 yıl 4 ay HC Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-)5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca, sanık yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, 765 sayılı Yasaya göre aynı nevi suçtan mükerrir olan sanığın, katılanın evine ahşap balkon kapısının kilidini kırmak suretiyle girerek hırsızlık yapması nedeniyle eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 493/1, 81/2-3. maddeleriyle 5237 sayılı Yasanın 142/1-b, 53; 151/1, 53; 116/1, 53; maddeleri uyarınca, mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarıyla ilgili olarak uzlaşma koşulları da değerlendirilerek uygulama yapılıp, her iki Yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar ayrı, ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenerek uygulama yapılması gerekirken, yazılı şekilde eksik ve denetime olanak vermeyecek şekilde hüküm kurulması, Kabule göre de; 2-) 27.01.2004 olan şuç tarihinin gerekçeli karar başlığında yanlış yazılması, 3-) 5237 sayılı yasanın 145. maddesinde tanımlanan “değerin azlığının” yeni yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, bu maddeye sevk amacının dışında yorumlar getirilerek anılan madde uyarınca cezadan indirim yapılması, 4-)Sanık savunmanı, esas hakkındaki savunmasında, cezanın paraya çevrilmesini talep ettiği halde; mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını bozma suçları bakımından, bu konuda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi, 5-) Sanık hakkında mahkumiyetin doğal sonucu olarak 5237 sayılı TCK’nın 53.maddesinin uygulanmaması, 6-) 5237 sayılı TCK’nın 7/3. maddesinin açık hükmü karşısında, 01.06.2005 tarihinden önce işlenen suçlar nedeniyle, aynı Yasanın 6. ve 7. fıkralarında düzenlenen mükerrirlere ilişkin infaz hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 12.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.