1. Ceza Dairesi 2022/9302 E. , 2024/2013 K. MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/2341 E., 2020/1343 K. SUÇ : Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliyesi Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (g) bendi uyarınca, hükmolunacak cez…
**1. Ceza Dairesi 2022/9302 E. , 2024/2013 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/2341 E., 2020/1343 K. SUÇ : Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliyesi Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (g) bendi uyarınca, hükmolunacak ceza on yıldan fazla hapis cezasını gerektirdiğinden temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Bakırköy 15. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.06.2019 tarihli ve 2018/529 Esas, 2019/330 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, katılana yönelik çocuğa karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, ''..sanığın cezalandırılması için her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden, şüpheden sanık yararlanır evrensel ilkesi gereği..'' sebebiyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarıca beraatine karar verilmiştir. 2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 20.11.2020 tarihli ve 2019/2341 Esas, 2020/1343 Karar sayılı kararı ile; İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz sebepleri; delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek beraat kararı verilmesinin hatalı olduğuna, sanık ...'ın, temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ... ile iştirak iradesi içerisinde hareket ettiklerine, Sabahat'in atılı suçtan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre; A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü 1. Katılanın olay günü yolda yürüdüğü sırada, daha önceden tanıştığı temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ... ile karşılaştığı, kavga etmeye başladıkları, bu sırada sanık ...'ın katılana sopa ile vurduğu, yaşı küçük...'in sanığı taş ve bıçakla darp ettiği, katılanın eylem nedeniyle hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığı anlaşılan olayda, Aynı eylem nedeniyle Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinde yargılanan sanığın oğlu olan ...'ın da, "...daha sonra yere düştüm, o esnada annem bizi görmüş ve yanımıza geldi, annem geldiğinde ben yerde idim, ben yerde olduğum için annemin elinde sopa olup olmadığını görmedim, mağdrua vurup vurmadığını da görmedim, zaten yanındaki arkadaşı ile mağdur uzaklaşmışlardı, annem kapıda idi, ben içeriye gidip bir bıçak aldım, mağdur ve arkadaşı bana küfür etmeye devam edince bıçakla gidip mağduru yaraladım, bıçağı rastgele salladım,..." şeklindeki beyanda bulunması, yine görgü tanığı ... ...'un, ".... ne diyorsunuz diye sorunca üstüne çullandılar. O sırada kavgadakilerden biri yere düştü. Kafası kanadı. Daha sonradan kafası yaralanan kişinin ... Değer olduğunu öğrendik. ... olay yerine sonradan geldi. Çocuğa vurmadı ancak ayırmaya çalıştı..." şeklindeki beyanı, tanık ...'un, üç kişinin...'in üzerine çullandığını belirtmesi ancak bizzat sanık ...'in mağdura karşı bir eyleminden bahsetmemiş olması hususları birlikte değerlendirildiğinde, mağdurdaki yaralanmanın sanığın eyleminden kaynaklanıp kaynaklanmadığı noktasında şüphe oluşmuş ve özellikle tarafsız kamu tanığı ...'nın, "... olay yerine sonradan geldiği, mağdura vurmadığı, ancak ayırmaya çalıştığı" yönündeki beyanları karşısında, sanık ...'ın cezalandırılması için her türlü şüpheden uzak kesin net ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden, "şüpheden sanık yararlanır" evrensel ilkesi gereği beraatine karar verilmiştir. 2. Sanık ... suçlamayı inkar etmiş, katılanın, tanıkların ve temyiz dışı tarafların beyanları, olay yeri inceleme ve görgü tespit tutanakları, İstanbul Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Dairesi'nin 02.05.2018 tarihli raporu dava dosyasına eklenmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, katılanın beyanı, tanıkların ve temyiz dışı tarafların ifade tutanakları ve sanığın inkara yönelik savunmalarına göre, kavganın temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ... ile katılan ... arasında meydana geldiği, ikametin balkonunda bulunan ve oğlunun kavga ettiğini gören sanık ...'in olay yerine gelerek ayırma amaçlı katılana müdahalede bulunduğu, çevreden gelen tanıkların tarafları ayırdıktan sonra kaldırımda ambulans beklemekte olan katılanın yanına giden temyiz dışı...'in ikinci kez taş ve bıçaklı saldırıda bulunarak katılanı yaraladığı, ani gelişen olayda sanık ...'in temyiz dışı oğlu...'in eylemine iştirak ettiğine ilişkin elde edilen delillerin mahkumiyetine yeterli olmadığı anlaşılmakla atılı suçtan beraatine karar verilmesinde isabetsizlik görülmediğinden, katılan vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 20.11.2020 tarihli ve 2019/2341 Esas, 2020/1343 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bakırköy 15. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.03.2024 tarihinde karar verildi.