10. Hukuk Dairesi 2021/750 E. , 2021/10648 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :İş Mahkemesi Dava, iş kazası sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece (kapatılan) 21. Hukuk Dairesinin bozma kararına uyularak yapılan yargılama neticesinde ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabul ve reddine karar verilmiştir. Hükmün davalı vekili tarafından ve davacı vekili tarafından katılma yoluyla temyiz edilmesi üzerine ilk
**10. Hukuk Dairesi 2021/750 E. , 2021/10648 K.** **"İçtihat Metni"** Mahkemesi :İş Mahkemesi Dava, iş kazası sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece (kapatılan) 21. Hukuk Dairesinin bozma kararına uyularak yapılan yargılama neticesinde ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabul ve reddine karar verilmiştir. Hükmün davalı vekili tarafından ve davacı vekili tarafından katılma yoluyla temyiz edilmesi üzerine ilk derece mahkemesince davalı temyiz isteğinin süresinde olmadığı belirtilerek reddine karar verildiği, iş bu kararın davalı vekili tarafından süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. A) Davalı vekilinin İlk Derece Mahkemesinin 12.11.2020 tarihli ek kararına yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde; 7201 sayılı Tebligat Kanunun 10.maddesinde “Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır.” 12. Maddesinde “Hükmi şahıslara tebliğ, salahiyetli mümessillerine, bunlar birden ziyade ise, yalnız birine yapılır. Bir ticarethanenin muamelelerinden doğan ihtilaflarda, ticari mümessiline yapılan tebliğ muteberdir. 13. Maddesinde “Hükmi şahıslar namına kendilerine tebliğ yapılacak kimseler her hangi bir sebeple mütat iş saatlerinde iş yerinde bulunmadıkları veya o sırada evrakı bizzat alamayacak bir halde oldukları takdirde tebliğ, orada hazır bulunan memur veya müstahdemlerinden birine yapılır.” 35. Maddesinde ise “Kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimse, adresini değiştirirse, yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecburdur. Bu takdirde bundan sonraki tebliğler bildirilen yeni adrese yapılır. (Değişik fıkra: 11/1/2011-6099/9 md.) Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi tebliğ tarihi sayılır. (Değişik: 19/3/2003-4829/11 md.) Bundan sonra eski adrese çıkarılan tebliğler muhataba yapılmış sayılır. (Ek : 6/6/1985-3220/12 md.; Değişik fıkra: 11/1/2011-6099/9 md.) Daha önce tebligat yapılmamış olsa bile, tüzel kişiler bakımından resmî kayıtlardaki adresleri esas alınır ve bu madde hükümleri uygulanır. (Ek fıkra: 11/1/2011-6099/9 md.) Daha önce yurt dışındaki adresine tebligat yapılmış Türk vatandaşı, yurt dışı adresini değiştirir ve bunu tebliğ çıkaran mercie bildirmez, adres kayıt sisteminden de yerleşim yeri adresi tespit edilemezse, bu kişinin yurt dışında daha önce tebligat yapılan adresine Türkiye Büyükelçiliği veya Konsolosluğunca 25/a maddesine göre gönderilen bildirimin adrese ulaştığının belgelendiği tarihten itibaren otuz gün sonra tebligat yapılmış sayılır düzenlemeleri yer almaktadır. Bu açıklamalar doğrultusunda somut olayda, İlk derece mahkemesince 12.04.2018 tarihli gerekçeli karar her ne kadar davalı şirkete 27.04.2018 tarihinde doğrudan 7201 sayılı Tebligat Kanunun 35. Maddesine göre tebliğ edilmiş ise de; yukarıda açıklanan kanun maddeleri kapsamında inceleme yürütülerek, ilgili sicil müdürlüğümden güncel adres araştırması yapılıp gelen adresin bila tebliğ iade edilmesi halinde Tebligat Kanunun 35. Maddesine göre tebliğ yoluna gidilmesi gerekirken yazılı şekilde doğrudan tebliğ ile davalının karardan haberdar olduğunun kabulü hatalı olmuştur. Bu yönle davalı vekilinin 02.11.2010 tarihinde karardan haberdar olduğunu beyan ederek 12.11.2020 tarihinde verdiği temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşılmakla İlk Derece Mahkemesinin 12.11.2020 tarihli temyiz başvurusunun süreden reddine ilişkin ek kararın bozulmasına karar verilmiştir. B) Davalı vekilinin ve Davacı vekilinin davalı vekilinin temyizine cevapla katılma yoluyla 12.04.2018 tarihli asıl karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde: Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıdaki yazılı temyiz harçlarının temyiz edenlerden alınmasına, 21.09.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.