17. Hukuk Dairesi 2013/3975 E. , 2014/3360 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Orhaneli Asliye Hukuk Mahkemesi TARİHİ : 13/12/2012 NUMARASI : 2011/241-2012/416 Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü: - K A R A R - Davacılar vekili, davalıya trafik sigortalı aracın, müvekkillerinin çocuğu olan B. A.'a çarpar
**17. Hukuk Dairesi 2013/3975 E. , 2014/3360 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ : Orhaneli Asliye Hukuk Mahkemesi TARİHİ : 13/12/2012 NUMARASI : 2011/241-2012/416 Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü: - K A R A R - Davacılar vekili, davalıya trafik sigortalı aracın, müvekkillerinin çocuğu olan B. A.'a çarparak ölümüne neden olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere müvekkilleri için 500,00'er TL olmak üzere toplam 1.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile tazminat taleplerini davacı Ömer için 19.649,14 TL'ye, davacı Rükiye için 24.164,31 TL'ye yükselttiklerini bildirmiştir. Davalı vekili, kazanın meydana geldiği yerin karayolu olmadığını, sigortalının kusuru oranında sorumluluklarının bulunduğunu, temerrüde düşürülmediklerini bildirerek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; Davanın kabulüne, davacı Ö.. A.. için 500,00 TL'nin kaza tarihinden, 19.649,14 TL'nin ıslah tarihinden itibaren, davacı Rükiye için 500,00 TL'nin kaza tarihinden, 24.164,31 TL'nin ıslah tarihinden itibaren davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. 1-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir. Bir rizikonun meydana getirdiği zararın sigorta kapsamına girebilmesi için, o rizikonun motorlu araç tarafından karayolunda meydana getirilmiş olması zorunludur. Karayolları Trafik Kanunu’nun tanımlarla ilgili 3. maddesinde, karayolu; trafik için kamunun yararlanmasına açık olan arazi şeridi, köprüler ve alanlar olarak tanımlanmıştır. Aynı Yasa’nın 2/2. maddesinde, aksine hüküm bulunmadığı hallerde, karayolu dışındaki alanlardan kamuya açık alanlar ile park, bahçe, park yeri, garaj yolu ve eşya terminali, servis ve akaryakıt istasyonlarında karayolu taşıt trafiği için faydalanılan yerler ile erişme kontrolü kara yollarının kamuya açık kesimlerinde ve belirli bir karayolunun bağlantısını sağlayan göl ve akarsular üzerinde kamu hizmeti gören araçların, karayolu araçlarına ayrılan kısımları da bu yasa uygulaması bakımından karayolu olarak kabul edilmiştir. Somut olayda, kazanın meydana geldiği yer sulama barajı inşaat sahasıdır. Davalı sigorta şirketi, kaza yerinin karayolu olmadığı, bu nedenle rizikonun teminat kapsamında bulunmadığını savunmuştur. O halde mahkemece, yukarıdaki açıklamalar ışığında, kaza yerinin kaza tarihi itibariyle karayolu sayılan bir yer olup olmadığının, bu suretle rizikonun teminat kapsamında kalıp kalmayacağının olay yerinde keşif de yapılarak saptanması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir. 2-Kabule göre de; destek Bilal Akhan'ın, babasının da ortaklarından olduğu sulama baraj inşaatı işini yapan Açıkhan Harfiyet Taah.San.Tic.Ltd.Şti.'nin işçisi olarak çalıştığı iddia edildiğine göre, desteğin işçi statüsünde çalışıp çalışmadığının, çalışıyor ise SGK tarafından davacılara ödeme yapılıp yapılmadığının, yapılmış ise rücu davası açılıp açılmadığının araştırılması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken bu husus açıklığa kavuşturulmadan karar verilmiş olması da doğru değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 10.3.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.