17. Ceza Dairesi 2017/3303 E. , 2018/614 K. "" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: 5320 sayılı Kanun'un “Temyiz ve karar düzeltme” başlıklı 8. maddesine göre ise; Bölge Adliye Mahkemelerinin, 26.9.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemeleri'nin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hak…
**17. Ceza Dairesi 2017/3303 E. , 2018/614 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: 5320 sayılı Kanun'un “Temyiz ve karar düzeltme” başlıklı 8. maddesine göre ise; Bölge Adliye Mahkemelerinin, 26.9.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemeleri'nin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un geçici 2. maddesi uyarınca Resmi Gazete'de ilan edilecek göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 322. maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere, 305 ila 326. maddeleri uygulanır. Bu kararlara ilişkin dosyalar bölge adliye mahkemelerine gönderilemez. Dava dosyasında her ne kadar son hüküm 01.12.2016 tarihinde verilmiş ise de, Kocaeli 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 13.12.2006 tarih, 2006/452 Esas ve 2006/695 sayılı karar ile sanık hakkında erteli mahkumiyet hükmü kurulduğu, dosyanın temyiz edilmesi üzerine Yargıtay'a gönderildiği, Yargıtay 6. Ceza Dairesi'nin 30.06.2010 tarih, 2009/25656 Esas, 2010/11742 Karar sayılı ilamı ile bozularak ilk derece mahkemesine iade olunduğu anlaşılmakla, yargı yolunun temyiz olduğu kabul edilerek yapılan temyiz incelmesinde; Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Anayasa'nın 141. ve 5271 sayılı CMK'nın 34, 230. ve 289. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının denetimine imkan verecek şekilde açık ve gerekçeli olması, gerekçe bölümünde mevcut delillerin tartışılması, değerlendirilmesi, reddedilen veya kanıtlama yönünden üstün tutulan delillerin neler olduğu ve nedenlerinin gösterilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması, bir başka deyişle eldeki delillerle neden bu sonuca varıldığının anlatılması gerektiği, tüm bunların ışığında ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu kabul edilen eylemi, bunun yasal unsurları ve nitelendirmesi, uygulanacak kanun maddesi ve CMK’nın 230. maddesinde belirtilen diğer unsurların bulunması gerektiği gözetilmeden gerekçesiz hüküm kurulması, 2- Kabule göre de; a)Sanık ...'ın bütün aşamalarda atılı suçlamayı kabul etmediğini beyan ettiği, sanığın araç ve aracın bagajındaki demir kesme makası üzerinde bulunana parmak