1. Ceza Dairesi 2019/3474 E. , 2021/6464 K. (KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ) Silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan ... 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 13/12/2017 tarihli ve 2016/41 esas, 2017/243 sayılı kararı ile 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasına hükümlü ...'ın, cezasının infazı sırasında, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’a 6291 sayılı Kanun’la eklenen Geçici 3/2. maddesi uyarınca kalan cezanın denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak infazı talebi…
**1. Ceza Dairesi 2019/3474 E. , 2021/6464 K.** **"İçtihat Metni"** (KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ) Silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan ... 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 13/12/2017 tarihli ve 2016/41 esas, 2017/243 sayılı kararı ile 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasına hükümlü ...'ın, cezasının infazı sırasında, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’a 6291 sayılı Kanun’la eklenen Geçici 3/2. maddesi uyarınca kalan cezanın denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak infazı talebinin hükümlünün terör örgütünden ayrıldığına ve denetimli serbestlikten faydalandığında bu suçu tekrar işlemeyeceğine dair hükümlünün beyanlarına itibar edilmediğinden bahisle reddine dair Osmaniye İnfaz Hakimliğinin 20/05/2019 tarihli ve 2019/1667 esas, 2019/1949 sayılı kararına karşı yapılan itirazın kabulüne, anılan kararın kaldırılmasına ve hükümlünün cezasının 26/06/2019 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak infazına ilişkin Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 23/05/2019 tarihli ve 2019/1090 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak; Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 23/05/2019 tarihli "kesin" kararını müteakip, sanık müdafiinin anılan karara karşı yaptığı itiraz üzerine dosyanın yeniden ele alınarak bu kez de hükümlünün cezasının karar tarihi olan 27/05/2019 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak infazına ilişkin Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 27/05/2019 tarihli ve 2019/1100 değişik iş sayılı kararının yok hükmünde olduğu düşünülerek yapılan incelemede; Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 29/04/2019 tarihli ve 2018/2600 esas, 2019/2378 karar sayılı ilamında yer alan "...koşullu salıverilmesine bir yıldan az süre kala kapalı ceza infaz kurumundan açık ceza infaz kurumuna ayrılma hakkı kazanan hükümlünün denetimli serbestlikten yararlanmayı istediği..tarihinden..koşullu salıverilme tarihi olan..tarihine kadar olan cezasının 5275 sayılı..Kanunun 105/A ve geçici 3/2. maddesi uyarınca denetimli serbestlikten en fazla altı ay yararlanabileceğinden bahisle.. İnfaz Hakimliğinin.. Kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin.. Ağır Ceza Mahkemesinin ...KANUN YARARINA BOZULMASINA..." şeklindeki açıklamalar dikkate alındığında, somut olayda hükümlüye ait 04/05/2018 tarihli müddetname incelendiğinde koşullu salıverilme tarihinin 24/12/2019 tarihi olduğu, bu halde anılan Yargıtay ilamı da nazara alındığında hükümlünün koşullu salıverilme tarihine "1 yıl kala" 24/12/2018 tarihi itibariyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezasını infaz edebileceği cihetle, mercii Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesince hükümlünün koşullu salıverilme tarihine 1 yıl kala denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle cezasını infaz edebileceği gözetilmeden, hükümlünün denetimli serbestlikten en fazla 6 ay yararlanabileceğinden bahisle yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 16/09/2019 gün ve 94660652-105-80-10616-2019-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü; TÜRK MİLLETİ ADINA A-) Hükümlü ...’ın, ... 11.Ağır Ceza Mahkemesinin 13.12.2017 tarihli, 2016/41 esas, 2017/243 karar sayılı kararıyla silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan TCK'nin 314/2, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanununun 5/1, TCK’nın 221/4-son, 62. maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, TCK'nin 58/9. maddesi gereğince hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verildiği ve mahkumiyet kararının kesinleştiği, Cumhuriyet savcılığı tarafından düzenlenen 04.05.2018 tarihli müddetnameye göre koşullu salıverilme tarihinin 24.12.2019, bihakkın tahliye tarihinin ise 04.10.2020 olarak belirlendiği, 20.04.2018 tarihinde kapalı ceza infaz kurumunda cezasının infazına başlanan hükümlünün Osmaniye 2.Nolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının 25.12.2018 tarihli ve 2018/4382 sayılı kararı ile hükümlünün mensup olduğu örgütten ayrıldığına ve cezasının infazına açık ceza infaz kurumunda devam edilmesinin uygun olacağına karar verildiği, bu karar sonrasında 26.12.2018 tarihinde açık ceza infaz kurumuna gönderildiği, açık ceza infaz kurumunda bulunan hükümlünün vekilinin 07.05.2019 tarihli dilekçe ile müvekkili hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmesini istediği, Toprakkale Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının 17.05.2019 tarihli ve 2019/591 sayılı iyi hal kararında “ hükümlünün kendi iradesiyle terör örgütü ile herhangi bir bağının olmadığını beyan ettiği, ayrıca kurum içerisinde terör örgütü ile bağlı olduğuna dair herhangi bir emareye rastlanmadığı, iyi halli hükümlü olduğunun” bildirildiği, Disiplin Kurulu Başkanlığının 17.05.2019 tarihli ve 2019/292 sayılı iyi hal görüş bildirme kararında iyi halli hükümlü olduğunun bildirildiği, hükümlü müdafininin dilekçesi ile alınan kararlar ve infaz dosyasının İnfaz Hakimliğine gönderildiği, Osmaniye İnfaz Hakimliğinin 20.05.2019 tarihli ve 2019/1667 esas, 2019/1949 karar sayılı kararında “hükümlünün terör örgütünden ayrıldığına ve denetimli serbestlikten faydalandığında bu suçu tekrar işlemeyeceğine dair beyanlarına itibar edilmediği” gerekçesiyle hükümlü hakkında denetimli serbestlik tedbirinin uygulanması yönündeki talebin reddine karar verildiği, Hükümlü müdafinin bu karara itiraz ettiği, İtiraz merci olarak Osmaniye 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 23.05.2019 tarihli ve 2019/1090 değişik iş sayılı kararı ile iyi halli olan hükümlünün cezasının 26.06.2019 tarihinden geçerli olmak üzere denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına kesin olarak karar verildiği anlaşılmıştır. 6291 sayılı Kanun ile 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanuna eklenen 105/A maddesi, hükümlülerin dış dünyaya uyumlarını sağlamak, aileleriyle bağlarını sürdürmelerini ve güçlendirmelerini temin etmek amacıyla koşullu salıverilme tarihine bir yıl veya daha az süre kalan iyi hâlli hükümlülerin talebi halinde, cezalarının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına, ceza infaz kurumu idaresince hükümlü hakkında hazırlanan değerlendirme raporu dikkate alınarak, infaz hâkimi tarafından karar verilebileceğini hükme bağlamaktadır. 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 105/A maddesi uyarınca denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezanın infazı için bazı şartların gerçekleşmesi gerekmektedir, öngörülen şartlara baktığımızda; hükümlünün cezasının son altı ayını kesintisiz olarak açık ceza infaz kurumunda geçirmesi, ya da Açık Ceza İnfaz Kurumuna ayrılma şartları oluşmasına rağmen iradesi dışındaki nedenlerle açık ceza infaz kurumuna ayrılamaması veya bu nedenle kapalı ceza infaz kurumuna geri gönderilmesi, açık ceza infaz kurumuna ayrılma şartlarının oluşmasından itibaren en az altı aylık sürenin geçmiş olması, Çocuk Eğitim Evinde bulunan hükümlülerin toplam cezalarının 1/5'ini tamamlaması, Koşullu salıverilmesine bir yıl veya daha az süre kalması, 15/8/2016 tarihli 671 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 32. maddesiyle 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanuna eklenen 09.11.2016 tarihli 6757 sayılı Kanunla değiştirilerek kabul edilen geçici 6. maddesine göre; 1/7/2016 tarihine kadar işlenen suçlar bakımından; 26/9/2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun kasten öldürme suçları (madde 81, 82), üstsoya, altsoya, eşe veya kardeşe ya da beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan kişiye karşı işlenen kasten yaralama ve neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçları, cinsel dokunulmazlığa karşı işlenen suçlar (madde 102, 103, 104, 105), özel hayata ve hayatın gizli alanına karşı suçlar (madde 132, 133, 134, 135, 136, 137, 138), uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçu (madde 188) ve İkinci Kitap Dördüncü Kısım Dördüncü, Beşinci, ../.. S/4 Altıncı ve Yedinci Bölümünde tanımlanan suçlar ile 12/4/1991 tarihli ve 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu kapsamına giren suçlar hariç olmak üzere diğer suçlardan hükümlüler yönünden koşullu salıverilmelerine iki yıl ya da daha az bir sürenin kalması, İyi halli hükümlü olması, Hükümlünün hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanması yönünde talebinin bulunması halinde, hükümlünün cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına, ceza infaz kurumu idaresince hükümlü hakkında hazırlanan değerlendirme raporu dikkate alınarak infaz hakimliği tarafından karar verilebilir. Ancak, 6655 sayılı Kanunun 5. maddesi ile değişik 24.01.2013 tarihli ve 6411 sayılı Kanun ile 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanuna eklenen geçici 4. maddeye göre, 105/A maddesinde öngörülen altı aylık süre şartı ile Çocuk Eğitim Evinde bulunan hükümlülerin cezalarının belirli bir süre infaz edilmesine ilişkin şart 31.12.2020 tarihine kadar aranmayacağından, İnfaz Hakimliğince, açık ceza infaz kurumuna ayrılan ya da ayrılma hakkı bulunduğu halde iradesi dışındaki bir nedenle açık ceza infaz kurumuna ayrılamayan hükümlüler hakkında maddede öngörülen diğer şartların gerçekleşmesi durumunda denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle cezanın infazına karar verilebilecektir. 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 105/A maddesine göre denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezanın infazına karar verilebilmesinin ön şartının çocuk eğitim evinde bulunan hükümlüler dışındaki hükümlüler açısından açık ceza infaz kurumuna ayrılma ya da ayrılma hakkının bulunması olarak öngörülmesi nedeniyle açık ceza infaz kurumuna ayrılma ile ilgili düzenlemelerinde her olayda değerlendirilmesinde zorunluluk bulunmaktadır. 02.09.2012 tarihli 28399 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliği ile yine bu yönetmelikte değişiklik yapan 22.08.2015 tarihli ve 29453 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan hükümler birlikte değerlendirildiğinde; Açık cezaevine doğrudan alınacak hükümlüler, yönetmeliğin 5. maddesinde sayılmış olup "terör suçları ve örgüt faaliyeti kapsamında" işlenen suçlar hariç tutulmuştur. Kapalı kurumdan açık kuruma ayrılabilecek olan hükümlüler yönetmeliğin 6. maddesinde gösterilmiştir. Terör suçlularının bu haktan yararlanabilmesi için haklarında 4959 sayılı Topluma Kazandırma Kanununun, 4422 sayılı Kanunun 14. maddesinin veya 5237 sayılı TCK'nin 221. maddesinin uygulanmış olması ya da terör veya örgütlü suçtan mahkum olanların mensup oldukları örgütten ayrıldıkları idare ve gözlem kurulu kararı ile tespit edilmiş olması gerekmektedir. Yönetmeliğin 8. maddesine göre, yönetmeliğin 6/2-c ve ç bendi dışında kalan terör ve örgütlü suçlardan mahkum olanlar açık kuruma ayrılamayacaktır. Bu açıklamalara göre somut olay değerlendirildiğinde; silahlı terör örgütü üyesi olmak suçundan cezalandırılan ve mensup olduğu örgütten ayrıldığı idare ve gözlem kurulu kararıyla belirlenen ayrıca hakkında TCK’nın 221/4. maddesi uyarınca etkin pişmanlık hükmü uygulanan ve bu nedenle koşullu salıverilmesine bir yıldan az bir süre kala kapalı ceza infaz kurumundan açık ceza infaz kurumuna ayrılma hakkı kazanan hükümlünün denetimli serbestlikten yararlanmayı istediği 07.05.2019 tarihinden koşullu salıverilme tarihi olan 24.12.2019 tarihine kadar olan cezasının 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 105/A ve geçici 4. maddeleri uyarınca denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına karar verilmesi gerekirken 26.06.2019 tarihinden itibaren denetimli serbestlikten yararlanması yönünde verilen karar usul ve yasaya aykırı görüldüğünden bu karara yönelik kanun yararına bozma isteminin kabulüne karar vermek gerekmiştir. B-)KARAR: Kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, Osmaniye 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 23.05.2019 tarihli ve 2019/1090 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08/04/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.