11. Hukuk Dairesi 2016/2347 E. , 2017/4863 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen davada ... 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 18/09/2014 gün ve 2012/214-2014/245 sayılı kararı bozan Daire’nin 19/10/2015 gün ve 2015/3851-2015/10671 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içeris
**11. Hukuk Dairesi 2016/2347 E. , 2017/4863 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen davada ... 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 18/09/2014 gün ve 2012/214-2014/245 sayılı kararı bozan Daire’nin 19/10/2015 gün ve 2015/3851-2015/10671 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü: Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait uçakla Londra'dan ...'a seyahat ettiğini, el bagajının görevliler tarafından bagaj kuponu verilmeksizin elinden alındığını, varış yerinde bagajın bulunamadığını, taraflar arasında yapılan e-mail görüşmelerinde davalının kusurunu kabul ettiğini, ancak sadece azami tazminat tutarı olarak 3.182 TL'nin ödeneceğini bildirdiğini, somut olayda sorumluluk limitinin uygulanamayacağını, çantanın ve içindeki eşyaların 23.240 TL değerinde olduğunu ileri sürerek bu tutar maddi ve 3.000 TL manevi tazminatın kayıp tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, dava konusu olayda Montreal Konvansiyonu hükümlerinin uygulanması gerektiğini, davacının ihbar yükümünü yerine getirmediğini, iddia olunan eşyaların kabine alınacak küçüklükteki bir bavula sığamayacağını, davacının eşyaların bavulda bulunduğunu ispatlaması gerektiğini, müvekkilinin sorumluluğunun sınırlı olduğunu, manevi tazminat şartlarının gerçekleşmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkemece davacının manevi tazminat isteminin reddine, maddi tazminat isteminin kısmen kabulü ile 3.182 TL'nin davalıdan tahsiline dair verilen karar taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizin 2015/3851 Esas 2015/10671 Karar sayılı ilamı ile bozulmuştur. Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 4,60 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 275,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 28/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.