1. Ceza Dairesi 2023/2281 E. , 2025/377 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/51 E., 2022/2360 K. Her ne kadar tebliğnamede katılan sanık ... müdafiinin, katılan sanık ...'ın ...'a yönelik kasten yaralama suçundan cezalandırılmasına ilişkin temyiz talebinin hükmün niteliği ve daha önce istinaf edilmediğinden kesinleşmesi nedeniyle temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından temyiz isteminin reddi talep edilse de sanık ...'ın ...'a yönelik kasten yaralama eylemi sebebiyle Bölge Adli
**1. Ceza Dairesi 2023/2281 E. , 2025/377 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/51 E., 2022/2360 K. Her ne kadar tebliğnamede katılan sanık ... müdafiinin, katılan sanık ...'ın ...'a yönelik kasten yaralama suçundan cezalandırılmasına ilişkin temyiz talebinin hükmün niteliği ve daha önce istinaf edilmediğinden kesinleşmesi nedeniyle temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından temyiz isteminin reddi talep edilse de sanık ...'ın ...'a yönelik kasten yaralama eylemi sebebiyle Bölge Adliye Mahkemesince verilmiş bir karar bulunmadığından incelemesi dışı bırakılmıştır. Sanık ...'ın katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçuna ilişkin temyiz talebi yönünden; İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. ve 286/2-a maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.İnegöl 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.09.2021 tarihli ve 2020/447 Esas, 2021/291 Karar sayılı kararı ile, sanık ... hakkında katılan ...'a karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 26.10.2022 tarihli ve 2022/51 Esas, 2022/2360 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, eksik araştırmaya, öldürme kastı olmadığından bahisle suç vasfına ve gönüllü vazgeçme hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık ... tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eksik araştırmanın bulunmadığı, gönüllü vazgeçme şartlarının oluşmadığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, alkollü sanığın aralarında daha önceden husumet bulunan katılanı öldürmeye elverişli tüfekle yakın mesafeden ateş ederek hayati tehlikeye neden olacak şekilde yaraladığı ve vücudundaki kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarını ağır (5.) derecede etkilediği, sanığın öldürme tehditlerinde bulunduğu, katılan yere düştükten sonra da vurmaya devam ettiği, katılanın yaralanması sebebiyle hayati tehlike geçirdiği de dikkate alındığında ortaya çıkan kastın öldürmeye yönelik olup suç vasfının tayininde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 26.10.2022 tarihli ve 2022/51 Esas, 2022/2360 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İnegöl 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.01.2025 tarihinde karar verildi.