8. Ceza Dairesi 2024/21571 E. , 2024/9250 K. "" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/1002 E., 2024/779 K. SUÇ : 6136 sayılı Kanun' a aykırılık HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama 20.07.2017 tarih ve 7035 sayılı Kanun'un 21 inci maddesiyle yapılan değişiklik uyarınca 5271 sayılı Kanunun 291 inci maddesinin birinci fıkrasında yedi gün olarak belirtilen temyiz süresinin on beş gün olarak değiştirildiği, ancak Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçtiği 20.07…
**8. Ceza Dairesi 2024/21571 E. , 2024/9250 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/1002 E., 2024/779 K. SUÇ : 6136 sayılı Kanun' a aykırılık HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama 20.07.2017 tarih ve 7035 sayılı Kanun'un 21 inci maddesiyle yapılan değişiklik uyarınca 5271 sayılı Kanunun 291 inci maddesinin birinci fıkrasında yedi gün olarak belirtilen temyiz süresinin on beş gün olarak değiştirildiği, ancak Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçtiği 20.07.2016 tarihinden önce verilen ve Yargıtay'dan geçen dosyalar hakkında 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi uyarınca hüküm kesinleşinceye kadar 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305 inci ve 326 ncı maddeleri uygulanmakta olduğundan, daha önce Yargıtay incelemesinden geçmiş dosyada temyiz süresine ilişkin bir değişiklik yapılmadığı dikkate alındığında; sanık ve müdafiinin yüzüne karşı verilen 08.05.2024 tarihli kararda temyiz süresinin tefhim tarihinden itibaren 15 gün olduğu belirtilerek yanıltmaya neden olunduğunun anlaşılması karşısında, kararı 21.05.2024 tarihli temyiz dilekçesi ile temyiz eden sanığın temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede; Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 26.03.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 6136 sayılı Kanunun 15 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince cezalandırılması için dava açılmıştır. 2. İzmir 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.11.2015 tarih ve 2015/270 Esas, 20115/795 Karar sayılı kararı ile sanığın, 6136 sayılı Kanunun 15 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanunu’nun 62 nci maddesi, aynı kanunun 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve dördüncü fıkraları gereğince 6.000,00 TL ve 400,00 TL adli para cezalarıyla cezalandırılmasına karar verilmiştir. 3. Bu kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesi'nin 24.01.2022 tarih ve 2020/9854 Esas ve 2022/1222 Karar sayılı ilamıyla, hükümden sonra yürürlüğe giren basit yargılama usulü hükümlerinin uygulanmasındaki zorunluluk nedeniyle bozulmuştur.