22. Hukuk Dairesi 2015/18356 E. , 2015/28814 K. "" MAHKEMESİ : Ankara 9. İş Mahkemesi TARİHİ : 14/04/2015 NUMARASI : 2013/1226-2015/403 DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai ve yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, ge…
**22. Hukuk Dairesi 2015/18356 E. , 2015/28814 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ : Ankara 9. İş Mahkemesi TARİHİ : 14/04/2015 NUMARASI : 2013/1226-2015/403 DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai ve yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı vekili, davacının 11.01.1993 28.02.2006 tarihleri arasında davalı kuruma bağlı Seyranbağlan Huzurevinde yaşlı bakıcısı olarak çalıştığını, son ücretinin 880,00 TL olduğunu, tüm çalışma süresince sigortasız çalıştırıldığını, 28.02.2010 tarihinde iş sözleşmesinin haksız olarak fesih edildiğini, fazla çalışma yaptığını, yıllık izinlerini tam kullanmadığını, tazminat ve alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının faizleri ile birlikte davalıdan tahsilini istemiş, taleplerini bilirkişi raporu doğrultusunda artırarak ıslah etmiştir. Davalı vekili; zamanaşımı def'inde bulunarak davacının, kurumun resmi bir elemanı olmadığını, özel refakatçi olduğunu, çalışma koşullarının yönetimce belirlendiğini, özel yardımcılardan oda aylık ücretinin % 20'si kadar yemek ücreti kesildiğini, kurumun yükümlülüğünün kurallara uyulup uyulmadığını, yaşlılara bakım ve davranışların güvenli olup olmadığını kontrol etmekten ibaret olduğunu, kendi sigortalarını kendilerinin yatırması gerektiğini, izin haklarını refakatçilik döneminde kullandığını belirterek, davanın reddini talep etmiştir. Mahkemece, bozma ilamına uyularak, davacının iş sözleşmesinin 28.02.2006 tarihinde sona ermediği, bu tarihten sonrada, hiç ara verilmeden aralıksız olarak davalı kurum işyerinde kurumdan iş alan alt işveren şirketler nezdinde 01.03.2006 tarihi itibariyle çalışmaya devam edildiği, 28.02.2006 tarihi itibariyle bir feshin söz konusu olmadığı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücretli izin alacağı isteklerinin feshe bağlı alacaklar olduğundan redleri gerektiği, zaman aşımına uğramayan 50,00 TL fazla çalışma alacağı olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararı kanuni süresi içinde davacı temyiz etmiştir. 1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.