12. Ceza Dairesi 2014/7638 E. , 2015/3009 K. "" Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/2-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkûmiyet Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: ..... ve perineal ağrı şikayeti ile .... Devlet Hastanesi'ne müracaat eden mağdurun, muayenesi sonrası kendisine reçete edilen .... adlı ağrı kesici iğneyi, başvurus…
**12. Ceza Dairesi 2014/7638 E. , 2015/3009 K.** **"İçtihat Metni"** Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/2-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkûmiyet Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: ..... ve perineal ağrı şikayeti ile .... Devlet Hastanesi'ne müracaat eden mağdurun, muayenesi sonrası kendisine reçete edilen .... adlı ağrı kesici iğneyi, başvurusu üzerine eczacı olan sanık tarafından sol kalçadan enjekte etmesi sonrası mağdurda sol ayak plantar fleksiyonunun 2/5, dorsal fleksiyon plejik, sol bacak proksimalinin 3/5 parezik, sol ayakta hipotezi şekline gelişen arızanın duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olduğu, dikloran adlı iğnenin kas içine kalçadan uygulanabileceği, kas içinde yetkili kimse tarafından yapılan uygulama sonrasında hematom ve buna ikincil nekroz oluşabileceği, bunun da uygulama sonrası oluşabilecek komplikasyonlardan olduğu, ancak komplikasyondan söz edilebilmesi için müdahalenin yetkili kişi tarafından gerçekleştirilmesi gerektiği, davaya konu uygulamada ise yetkisi bulunmayan kişi tarafından gerçekleştirilen enjeksiyonda komplikasyondan söz edilemeyeceği, eczacı olan sanığın eylemini yaralama kastı ile gerçekleştirdiğinden de bahsedilemeyeceği, dolayısıyla kasten yaralama suçu kapsamında da değerlendirilemeyeceği anlaşılmakla; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin mahkumiyete yeter nitelikte delil bulunmadığına, TCK'nın 62. ve CMK'nın 231/5. madde hükümlerinin uygulanması gerektiğine, teşdiden ceza tayinine ve taksit miktarına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 18.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.